tag:blogger.com,1999:blog-41516270287585287922011-04-21T15:58:37.193-07:00కొన్ని సరదా ఆలోచనలు... కొన్ని "తేడా" ఆలోచనలు... కొన్ని చిలిపి ఊహలు. నా ఆలోచనలు తప్పై ఉండవచ్చు. నా తర్కంలో లోపం ఉండవచ్చు. కానీ ఆలోచించటం మానను. ఎందుకంటే,ఆలోచించటం వల్లే మనం Evolve అవుతామని నా నమ్మకం.San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-52023776280678036362009-05-03T07:54:00.000-07:002009-05-03T07:58:18.577-07:00<div>కొన్ని పదాలు ఎందుకు వాడుకలో ఉన్నాయో, అందరూ వాటిని ఎందుకు వాడతారో నాకస్సలు అర్ధం కాదు.ఉదాహరణకి ఒక జంట చూడటానికి బాగుంటే చిలకా గోరింకల్లా ఉన్నారంటారు.అలాగే ఆలుమగలు పాలు నీళ్ళల్లా కలిసిపోవాలని ఆశ్శీర్వదిస్తారు.</div><div><br /></div><div>  మొదటి పోలిక ఎంత Ridiculous గా ఉందో వేరే చెప్పక్కర్లేదు. ఒకవేళ దానికి Reasoning ఏమన్నా ఉంటే చెప్పండి.తెలుసుకుంటాను.</div><div><br /></div><div>ఇక పాలు - నీళ్ళ గురించి.....</div><div><br /></div><div> పాలు,నీళ్ళ combination లో అంత గొప్పతనం ఏం ఉందో నాకు తెలియదు.పాలల్లో నీళ్ళు కలపటం వల్ల పాల నాణ్యత పాడవుతుంది. పైగా నీటికి అస్థిత్వం పోతుంది. విడిగా పాలు,నీళ్ళు వేటి ప్రాధాన్యత వాటికి ఉన్నా, ఒకసారి కలిసాక పాల Dominance ఎక్కువ.Hmm.. మన సమాజంలో కూడా పెళ్ళైతే స్త్రీ పరిస్థితి నీళ్ళలాంటిదని అన్యాపదేశంగా చెప్పడం ఆ పోలిక ఉద్దేశమేమో!!</div><div><br /></div><div> ఆలోచిస్తే, ఈ విషయంలో అన్నిటి కన్నా మంచి పోలిక "సంగీత సాహిత్యాలు" అనిపిస్తుంది.</div><div><br /></div><div>సంగీతం సాహిత్యం లేకుండా బతకకలదు.</div><div><br /></div><div>సాహిత్యం కూడా సంగీతం లేకుండా బతకకలదు.</div><div><br /></div><div>కానీ ఆ రెండూ కలిసినపుడు వచ్చే ఆ combination-ఒట్టి సంగీతం,లేదా సాహిత్యం కంటే ఎన్నో రెట్లు బాగుంటుంది.<br /></div><div><br /></div><div> what i am trying to say is - They compliment each other. or rather,they complete each other.</div><div><br /></div><div>సంగీతం లేని సాహిత్యం,సాహిత్యం లేని సంగీతం ఏదో కోల్పోయినట్టుంటాయి( अधूरा).Atleast, నాకైతే అలానే అనిపిస్తుంది. ofcourse, ఇక్కడ నా దృష్టిలో సాహిత్యం అంటే వచనం కాదు,కవిత్వం....</div><div><br /></div><div>అలాగని అవి ఒకదానిని ఒకటి Dominate చేసిన సందర్భాలు రావని కాదు.వచ్చినా కొన్నిసార్లు సంగీతానికి ప్రాధాన్యత దొరికితే,కొన్నిసార్లు సాహిత్యం పేరు తెచ్చుకుంటుంది.</div><div><br /></div><div>మరి చెప్పండి.నిజంగా ఆలుమగలని దీవించాలంటే ,సంగీత సాహిత్యాల కన్నా మంచి పోలిక ఏమిటో!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-5202377628067803636?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-31627294500849863292009-01-29T21:40:00.000-08:002009-01-29T21:43:52.003-08:00<div>గత కొద్ది రోజులుగా స్త్రీ హక్కులు,స్త్రీ సమానత్వం గురించి చర్చలు వేడిగా జరుగుతున్నాయి.వీటి గురించి ఆలోచిస్తుంటే ఓ అంశం స్ఫురించింది.అసలు ఇప్పటి దాకా ఈ అవిడియా ఎందుకు రాలేదా అని నన్ను నేనే తిట్టుకున్నాను.గత 140 ఏళ్ళుగా వర్ధిల్లుతున్న ఆ కాన్సెప్టు  పేరు alimony.తెలుగు పదం తెలిసి చావదు."భరణం" అని విశ్వసనీయ వర్గాల సమాచారం.</div><div>   మన పీనల్ కోడు ప్రకారం విడాకులు తీసుకున్న జంటల్లో మగవాడికి తగిలే బంపర్ సిక్కిం లాటరీ ఈ భరణం. అంటే తన మాజీ భార్య పోషణ అన్నమాట!అసలు తన మాజీ భార్య ని పోషించాల్సిన భాద్యత సదరు భర్తకెందుకుందో నా మట్టి బుర్రకు అర్ధం కాలేదు.అయినా ఏం సదుద్దేశం లేకుండా కోర్టు వారు ఎందుకీ రూలు పెడతారనుకున్నాను.అప్పుడు కూర్చుని అసలు ఈ భరణం తాలూకు వివరాలు నెట్లో వెతకడం మొదలెట్టాను. కొన్ని ఆసక్తికరమైన విషయాలు తెలిసాయి.</div><div><br /></div><div>   ".... a woman is entitled to maintenance if her personal income is insufficient to maintain the standard of living she was accustomed to while living with her husband.' అని సుప్రీమ్ కోర్టు వారి ఉవాచ.</div><div><br /></div><div>అంటే ముచ్చటపడి మీ శ్రీమతిని భోగభాగ్యాలలో ముంచి తేల్చారనుకోండి,విడాకులయిన తర్వాత రక్త కన్నీరే మీకు!</div><div><br /></div><div>On a serious note,నిజంగా ఈ భరణం అనే కాన్సెప్టు...it doesn't make sense to me! </div><div><br /></div><div> ఎందుకయ్యా ఇంత ఆక్రోశం అంటే... చట్టం చాలా లొసుగులిచ్చింది స్త్రీ కి ఈ విషయంలో...స్త్రీ తనని తాను పోషించుకునే స్థితి కి చేరుకునే వరకూ temporary alimony,ఒకవేళ ఆమె పోషించుకోలేదని కోర్టు భావించిన పక్షంలో permanent alimony సమర్పించుకోవాల్సి ఉంటుందిట.అసలు ఒక స్త్రీ ని పోషించాల్సిన భాధ్యత పురుషుడిదేనా?తన కాళ్ళమీద </div><div>నిలబడవలసిన responsibility ఆమె కు లేదా?? Why the hell should i care  if she is incapable of feeding herself??</div><div><br /></div><div> ఆశ్చర్యమేమిటంటే విదేశాల చట్టాల్లో ఈ alimony విషయంలో spouse అన్న మాట ఉపయోగించడం జరిగింది. అంటే, సందర్భాన్ని బట్టి భర్తయినా,భార్యయినా భరణానికి అర్ఘులే అన్నమాట!</div><div>భర్త సంపాదన నామమాత్రంగా ఉండి భార్య ఎక్కువ సంపాదిస్తుంటే భార్యే భరణం చెల్లించవలసి ఉంటుందన్నమాట.కానీ మన పీనల్ కోడ్ లో మాత్రం 'Husband pays wife' అన్న అర్ధం మాత్రమే ఉంది.</div><div>agreed.1869 నాటికి పరిస్థితులు వేరు.ఒక అమెండ్మెంటు చెయ్యచ్చు కదా!</div><div><br /></div><div><br /></div><div> కట్నం మీద నాకెప్పుడూ సదభిప్రాయం లేదు.వివాహమనేది ఒక స్త్రీ పురుషులిద్దరూ కలిసి తీసుకునే నిర్ణయం,ఇద్దరి జీవితాలు significant changes కి గురి అవుతాయి.ఒకరి వద్ద ఇంకొకరు డబ్బు తీసుకోవడం greed తప్ప మరేమీ కాదనుకునేవాడిని.కానీ ఇప్పుడాలోచిస్తుంటే కట్నం తీసుకోవడం....it makes sense.కాకపోతే దాన్ని నేను caution deposit గా పిలుస్తాను.</div><div>రేపు మేము విడాకులు తీసుకుంటే నాకున్న విశాల భావాలే కోర్టుకుండవు కదా!నా భార్యకు భరణం ఇవ్వాల్సిందేనంటుంది,తను ఉద్యోగం చేస్తున్నా కూడా!అప్పుడు ఈ caution deposit ఉపయోగపడుతుంది నాకు.కాదూ,కూడదూ అనుకుంటే పెళ్ళికి ముందే ఒక లీగల్ అగ్రిమెంటు మీద సంతకం చేయించుకోవాలి,విడాకులయిన పక్షంలో నాకు భరణం అక్కర్లేద్దూ... అని. ఎందుకంటే,as i see it,women can't have their cake and eat it too...</div><div><br /></div><div>నా ఈ ఆలోచనలు చాలా క్రూడ్ గా ఉండవచ్చు.ఇవి ఇంకా ఇప్పుడే వచ్చాయి నా మెదడులోకి.i've to think over them to come to an opinion. అందుకే ఈ పోస్టు.</div><div>నా వాదనలో లోపం కనబడితే ఏమిటో చెప్పండి.స్త్రీకి భరణం ఇవ్వాలని మీరనుకుంటే మీ point of view చెప్పండి.కానీ దయచేసి "వివాహం ఒక పవిత్రమైన వ్యవస్థ.మన సంస్కృతిలో స్త్రీకి మహోన్నత స్థానం ఉంది" ఇలాంటి సలహాలు వద్దు.</div><div><br /></div><div>SHOOT!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-3162729450084986329?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-5083823037683205992008-12-19T09:52:00.000-08:002008-12-19T09:53:18.387-08:00<div>My favourite passtime involves me fantasizing about stuff i think i would like to do but in real life too timid to actually do it. To day is your lucky day! you are going to get a chance to peek into my fantasy world for a while.</div><div><br /></div><div>    Today i saw a lady in my office wearing a burkha  on the top of her dress. Call it creepy coincidence, but today i also saw a sikh guy sporting a huge beard and a guy wearing overall blacks as he is in "ayyappa diksha".</div><div><br /></div><div>   This is disturbing on many levels. </div><div><br /></div><div>Apparantly,not shaving ur beard is bad for the company and moral of the employees,but okay if your religion doesn't allow it. Similarly,wearing formal clothes is neccessary for professional environment,</div><div>but not if ur religion forbids it. Apparantly if our clients see this bearded guys and burkha women they will understand that they are simply following their religion. so no loss for company.</div><div><br /></div><div>This is exactly the  kind of situation where my wicked mind will go gaga over various possibilities.</div><div><br /></div><div>So i digged up some HR policy list in our company website and bingo! I found that Our company will give "Reasonable" exceptions to people regarding their dress code based on their religions.</div><div><br /></div><div>There are two loose terms here. one is "reasonable" and another is, of course : "Religion" . I can to use them to my advantage. So i fantasized about talking my HR into giving me permsion to wear normal clothes and chappals to office. It will probably go like this:</div><div><br /></div><div>Me: So, i understand that Our company is willing  to make reasonable exceptions to accomdate my religious beliefs.</div><div><br /></div><div>HR : Yes, we do.</div><div><br /></div><div>Me: kool. Because my religion doesn't allow me to wear shoes. god will make me rot in hell if i hide my feet from fellow human beings.</div><div><br /></div><div>HR: (probably confused): I never heard of that before.  What religion is that??</div><div><br /></div><div>Me: (casually): Oh, i don't have a name for it. but i am thinking along the lines of sandeephism.</div><div>do u like it??</div><div><br /></div><div>HR: Are you saying that u founded ur own religion??</div><div><br /></div><div>Me: yup,I don't see why i should follow other religions  which are thousands of year old and obviously outdated. My religion is kooler and trendier.</div><div><br /></div><div>HR: (shocked)</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Me: Of course, for now, its a lonely religion, but i am hoping to convince my parents and my brother to join it.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>HR: Um, i am afraid we don't recognize...</div><div><br /></div><div>Me: (angrily) What? Are you insulting my religion? Are you insulting my god's ways?? I am gonna complain to the regional HR head that you are showing discrimination against my religion..</div><div><br /></div><div>HR: (aghast): But That rule in ur religion is wierd...</div><div><br /></div><div>Me: Hey, if sikhs can believe that they are not supposed to display their hair, why can't i believe that i am not supposed to NOT display my feet?? Thats it. I am escalating it to....</div><div><br /></div><div>HR: okay, okay, U may wear chappals to work.</div><div><br /></div><div>Me: Good, now according to my religion, I am only supposed to wear round neck T shirts with funny captions.... </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>    I hope you got the hang of what i was hoping to achieve here. But alas, I am too timid to actually go and talk to my HR, So i fantasize and write blog entries about it. But hey, thats cool too....</div><div><br /></div><div><br /></div><div>QUESTION: Assuming i convinced ur HR that followers of my religion need not wear shoes and ties and formals, will you convert to sandeephism and proclaim me as ur prophet??</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-508382303768320599?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-55000689490025365572008-09-11T10:53:00.000-07:002008-09-11T11:00:36.596-07:00నేను నా కులంలో పుట్టినందుకు గర్వపడుతున్నాను. ఎన్నో ఏళ్ళ చరిత్ర ఉన్న కులం నాది. నా కులం ప్రపంచానికి ఎందరో మహనీయులని అందించింది. వారు నా కులం వారని తలుచుకున్నపుడు నా చాతీ<br />గర్వంతో ఉప్పొంగుతుంది. మిగతా కులాలు ఇంకా సరిగ్గా అభివృద్ధి కూడా చెందని రోజుల్లోనే, నా కులం నాగరికత నేర్చింది. ఇంకా చెప్పాలంటే, నా కులమే ఇతర కులాలకు నాగరికత నేర్పిందన్నా అబద్దం లేదు.<br />ఫలానా కనుగొన్న ఫలానా నా కులం వాడే...<br /><br /> నా కులం ఎప్పుడూ ఇతర కులాలతో సామరస్యంగానే ఉంది. ఇతర కులాల వాళ్ళు రాళ్ళు రువ్వినా,రెచ్చగొట్టినా సంయమనం కోల్పోలేదు.అదీ నా కులం గొప్పదనం.<br /><br /> నా కులం అభివృద్ధి కి నేను పాటు పడతాను. నా కులం వాడు,ఇంకో కులం వాడితో ఏదైనా విషయంలో పోటీ పడుతుంటే నా కులం వాడే నెగ్గాలని మనస్పూర్తిగా ఆశిస్తాను.నా కులానికి చెందిన స్నేహితుడు,ఇంకో కులానికి చెందిన స్నేహితుడూ నా సాయం కోరి, ఇద్దరిలో ఒక్కరికే సాయం చెయ్యగల పరిస్థితిలో ఉంటే నేను నా కులం వాడికే సాయం చేస్తాను.ఇది చెప్పటానికి నేనేమీ సిగ్గు పడటం లేదు.అది నా బాధ్యత అని భావిస్తాను. అన్ని కులాల వాళ్ళమూ కలిసి కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నప్పుడు నా కులం వాడు ఇంకోడు కనిపిస్తే నాకు ఆత్మీయుడిని చూసినట్టు ఉంటుంది తెలుసా!<br /><br /> నా కులం వాడు ఏదైనా రంగంలో గుర్తింపు సాధిస్తే నేనే ఆ విజయం సాధించినట్టు ఫీలవుతాను. నా కులం వాళ్ళు ఇంకో కులం వాళ్ళతో గొడవ పడితే నా కులం వాళ్ళే గెలవాలని కోరుకుంటాను.నా కులం బాగులోనే<br />నా బాగు ఉందని నమ్ముతాను.<br /><br /> ఈ మధ్య ఈ కులంలో పుట్టిన ప్రతీ ఒక్కరికీ ఈ కులాన్ని తిట్టుకుంటూ, ఈ కులం ఆచారాల్లో లోపాలు ఎత్తి చూపటం,ఆర్ధికంగా పై మెట్టు మీదున్న మిగతా కులాలని పొగడటం ఫ్యాషనైపోయింది.<br /> అలాంటి వారిని చూస్తే నాకసహ్యం. నా కులం ఆర్ధికంగా ఆ కులాలంత అభివృధ్ది పధంలో లేకపోవచ్చు. కానీ ఇతర కులాలన్నీ ఈర్షపడే సాంస్కృతిక వారసత్వం నా కులానికే సొంతం. ఈ విషయంలో ఇంకే కులం<br />నా కులానికి సాటి రాదని ఘంటాపదం గా చెపుతున్నాను....<br /> ****************************************************************<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />చదవడానికే అదోలా ఉంది కదా! ఇది రాసిన వాడు ఎంత కులపిచ్చోడై ఉంటాడో అనిపిస్తోందా? గుడ్. ఇప్పుడు పై పేరాల్లో "కులం" అన్న పదం స్థానంలో "దేశం" అన్న పదం పెట్టి మళ్ళీ చదవండి.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />మాకర్ధమైపోయింది లేవోయ్.. అని ఊరుకోకండి. ప్లీజ్. ముందు చదివి ఆ తర్వాత ఇక్కడికి రండి.<br /><br />ఏదో పత్రికలో పడిన దేశ భక్తి వ్యాసంలా లేదూ... ఒక సగటు మనిషి ఆలోచనలు కావూ?<br /><br /> ************************<br /><br />నా కాలేజీలో కులాల గొడవ గురించి నేను టపా రాసినప్పుడు విహారి గారిచ్చిన <a href="https://www.blogger.com/comment.g?blogID=4151627028758528792&amp;postID=2415406656412823102">కామెంటిది</a>.<br />ఆ కామెంటు తో నాలో అంతర్మధనం మొదలయ్యింది.అక్కడే నా సందేహం వెలిబుచ్చినా నా బాధ ఇంకొంచెం వివరంగా చర్చించాలనిపించింది.<br /><br />దేశం,కులం రెండూ చాలా similar. రెండూ మన పుట్టుకతోనే నిర్ణయమైపోతాయి.మన concious choice కాదు.(nationality మార్చుకోవచ్చనుకోండి. కానీ అది negligible.<br />more over, పౌరసత్వం మారినంత మాత్రాన దేశభక్తి పోతుందని నేను అనుకోను.) చిన్నప్పటి నుండి చూట్టూ ఉన్న వారి ప్రోద్బలం వల్ల మనలో కలిగే భావాలే రెండూ.<br /> మరి ఒకటి తప్పెలా ఐంది, ఇంకోటి ఒప్పెలా ఐంది??<br /><br />దేశ "భక్తి" ఎలా ఆయింది? కుల "పిచ్చి" ఎలా అయింది??<br /><br /> "మీదే దేశం?" అని అడగటం సభ్యతెలా అయింది?<br /> "మీదే కులం?" అని అడగటం అసభ్యతెలా అయింది?<br /><br /><br />కులాభిమానంలో ఏమీ తప్పు లేదని నేను నా కులాన్ని embrace చేసుకోవాలా?? లేక అది తప్పైనప్పుడు దేశమంటూ అభిమానం చూపించటం కూడా తప్పని "జగమంత కుటుంబం నాది" అనుకోవాలా?<br /><br /><br />మీరే సలహా చెప్పండి!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-5500068949002536557?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-85784434574069531612008-07-13T07:18:00.000-07:002008-07-13T07:27:10.487-07:00మొన్నీ మధ్య స్నేహితులతో కలసి హోటలుకి వెళ్ళాను.ఫుడ్దు మీద దండయాత్ర జరిపాక బిల్లు చేతికి వచ్చింది.అదేంటో లక్కీగా కరెక్టు ఎమౌంటు<br />నా దగ్గర ఉంది. సర్లే కదా అని అక్కడ పెట్టేసి బయటకి నడిచాను.మా ప్రెండ్సు కేసి చూద్దును కదా... నేనేదో అడుక్కుంటున్న బిచ్చగాడి జోలెలోంచి<br />చిల్లర కొట్టేసినట్టు నా కేసి చూస్తున్నారు.<br />"ఏమైందిరా.." అని అడిగాను.<br />"అదేంట్రా... టిప్పివకుండా వచ్చేసావు?" అని అడిగాడు ఒకడు.<br />"కరెక్టు మనీ ఉంది కదా అని..."<br /><br />"అక్కడ ఆ వెయిటరు మన కేసి ఎంత అసహ్యంగా చూసాడో తెలుసా..?" ఇంకొకడు అందుకున్నాడు.<br /><br />నాకు విషయం అర్ధమైంది.<br /><br />"అంటే వాడు తిట్టుకుంటాడేమో అని మనం టిప్పు ఇవ్వాలా..?"<br /><br />"అలా కాదురా..మనకి బాగా సెర్వ్ చేసాడు కదా..!" ఇంకోడు చెప్పబోయాడు.<br /><br />"అది వాడి ఉద్యోగం కదా..."<br /><br />"జనరల్ గా అందరూ ఇస్తాం కదరా...?"<br /><br />"అదే.. ఎందుకిస్తామో చెప్పు?"<br /><br />ఇంకోడి కి మండింది."ఎహే.తొక్కలో పది రూపాయిలు టిప్పు గురించి ఇంత వాదిస్తావేంటెహె పీనాసోడిలాగా..?"<br /><br />"ఇక్కడ మేటరు మనీ కాదురా... అసలు ఎందుకిస్తామో రీజను"<br />"బాబూ నక్సలైటూ! మళ్ళీ నీ ఆదర్శాలు మొదలెట్టకు. పద పోదాం" అంటూ ఇంకోడు కట్ చేసాడు. అక్కడితో ఆ ప్రహసనం ముగిసింది.<br /><br />అదిగో.. అక్కడ చెప్పాలనుకున్న మాటలే ఇక్కడ బ్లాగుతున్నాను...<br /><br />ప్రపంచంలో ఏ ఉద్యోగంలోనైనా మనం చేసే పనికి మన యజమాని మనకి జీతం ఇస్తాడు. మన పని బాగుంటే బోనస్సులూ,ఇంక్రిమెంటులూ అన్నీ యజమానే<br />చూసుకుంటాడు.అలా కాక మన పని మనం చెయ్యడానికి కస్టమరు నుండి డబ్బు డిమాండు చేస్తే అది లంచం అవుతుంది. at least, నాకు తెలిసి లంచం definition అదే...<br /> మరి వెయిటర్లకి మాత్రం ఈ రూలు ఎందుకు మినహాయింపో నాకు అర్ధం కాదు.మనకి సెర్వ్ చెయ్యడం అతని ఉద్యోగం.అదే చేసాడు. నేను బిల్లు కడతాను.<br />మరి అదనంగా అతడికి డబ్బు ఎందుకు ఇవ్వాలి??<br /><br /> but, thats not the worst part...అలా సరైన మొత్తంలో టిప్పు ఇవ్వని వాళ్ళందరూ పిసినారులని ఎందుకు అనుకోవాలి?<br />టిప్పు ఇవ్వకుండా వచ్చిన ప్రతీ సారీ ఆ హోటల్లోంచి స్పూనులు,ఫోర్కులు ఎత్తుకొచ్చినట్టు ఎందుకు గిల్టీ ఫీలవ్వాలి?<br />why this habit is so widely accepted around the world that whomever<br />don't follow it are labelled as queers?<br /><br />మీలో ఇప్పటికే ఏంటిరా వీడి గోల ఇంత చిన్న విషయానికి అనుకుంటూ ఉండవచ్చు.కానీ సీరియస్ గా నాకు అర్ధం కాని విషయమిది.మీరు ఎప్పుడు హొటలుకి<br />వెళ్ళినా టిప్పు ఇస్తూనే ఉంటారు. అసలు ఎందుకు ఇస్తున్నారో ఆలోచించారా?<br />నాకు తట్టిన కారణాలివి...<br /><br />1.అందరూ ఇస్తున్నారు కనుక.<br />2.చిన్నప్పటి నుండి అలవాటవడం వలన.<br />3.ఇవ్వక పోతే అంతా పిసినారి అనుకుంటారన్న భయం వల్ల .<br />4.వెయిటరు సర్వీసుతో satisfy అవ్వడం వలన.<br /><br /> కానీ ఎంత ఆలోచించినా అన్ని కారణాలకూ మూల కారణం మనం చిన్నప్పటి నుండి పెరిగిన కండిషనింగ్ వల్లనేమో అనిపిస్తుంది.కానీ అసలు ఈ అలవాటు ఎక్కడ ఎలా మొదలయింది అన్నది నాకు అంతు చిక్కని ప్రశ్న.<br /><br />Believe me,టిప్పు ఇవ్వడం పెద్ద సమస్య అని నేను అనటం లేదు.కానీ tipping is no longer a gesture<br />of generosity now. its compulsory!టిప్పు ఇవ్వకపోవడం పెద్ద social stigma అయిపోయింది.<br />అదే ఎందుకు అని అడుగుతున్నాను.<br /><br />ఇది ’చిల్లర’ సమస్య గా మీకనిపించవచ్చు . కానీ దీని వెనకాల ఉన్న లాజిక్కు ఆలోచించీ చించీ నాకు బుర్ర పిచ్చెక్కుతోంది.<br /><br />మీలో ఎవరైనా దీనికి సంతృప్తికరమైన సమాధానం చెప్పగలరా?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-8578443457406953161?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-47543708752885716012008-07-06T08:58:00.000-07:002008-07-06T09:07:07.967-07:00నిన్న జానే తూ యా జానే నా... సినిమాకి వెళ్ళాను.విచిత్రంగా హీరో పేరు వచ్చినప్పుడు కామ్ గా ఉన్న జనం హీరోయిన్ జెనీలియా పేరు రాగానే ఈలలు వేసారు. ఆహా, జన్మ ధన్యమయింది కదా అనుకున్నాను.<br />నాది కాదు, జెనీలియాది.లేకపోతే ఈ దేశంలో హీరోయిన్ పేరుకి విజిల్సు పడటమూ,హిరోకి పడకపోవడమూనా! పైగా జెనీలియా తమిళంలో పెద్దగా పాపులర్ కూడా కాదు. (ఒక్క సంతోష్ సుబ్రమణియం తప్పిస్తే..). మరి ఆంధ్రా లో రియాక్షన్ ఎలా ఉందో నాకు తెలియదు.<br /><br />ఇంతకీ నేను చెప్పదల్చుకున్న విషయం అది కాదు.<br /><br />మీరు చెన్నైలో ఉంటున్నారా? సైటు కొడదామంటే ఒక్క అమ్మాయీ బాలేదని బాధతో కృంగి కృశిస్తున్నారా?? ఐతే మీకు ఒక కిటుకు చెపుతా చదవండి.చెన్నైలో అందమైన అమ్మాయిలకు కొదవ లేదు.కాకపోతే<br />వారు ఎక్కడ పడితే అక్కడ కనిపించరు.ఫర్ ఎగ్సాంపిల్,టైడల్ పార్కులో గనుక మీరు పని చేస్తుంటే సిక్కిం బంపర్ లాటరీ కొట్టినట్టే!వెతికి వెతికి మీ కళ్ళు అలసిపోవడమే తప్ప లాభం ఉండదు. అదే అక్కడికి<br />రెండొందల అడుగుల దూరంలో ఉన్న అసెండాస్ ఐటి పార్కు కి వెళ్ళారా... జాతరే! ఇంకా ఎక్కువ రాస్తే జనాలు సామూహిక హత్యాయత్నం చేసే ప్రమాదం ఉంది గనుక ఇంక చెప్పను. ఇలాంటి<br />సలహాలు కావాల్సిన వారు మెయిల్ ద్వారా సంప్రదించండి.<br /><br /> నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే అల్లాంటి ప్రదేశాలే హిందీ సినిమాలు ఆడే హాళ్ళు. మల్టిప్లెక్సా,మామూలు హాలా అని సంబంధం లేదు. నగరంలోని creme de la creme అంతా అక్కడ కనిపిస్తారు మీకు.<br />కానీ నేను చెప్పదల్చుకున్నది దీని గురించి కూడా కాదు.<br /><br /> <br /><br /> నిన్న ధియేటర్ ముందు నిలబడి వచ్చే పోయే జనాలని చూస్తుండగా నాకో వింత అవిడియా వచ్చింది.అప్పటి నుండి అక్కడ ఉన్న ప్రతీ ఒక్కరి డ్రెస్సింగ్ గమనించటం మొదలెట్టాను.<br />రామ రామ!<br />మీరనుకునేంత యదవని కాదండీ బాబూ...! నా బాధ వేరే ఉంది. దాని కోసమే ఈ టపా!<br /><br /> నేను ఒక walking talking fashion faux pas ని.అనగా ఏ సమయంలో ఎలా డ్రెస్ చేసుకోవాలో తెలియని, అసలు ఏ డ్రెస్సులు బావుంటాయో, ఏవి బావుండవో డిసైడ్ చేస్కోలేని<br />మొద్దునన్నమాట.( మనలో మన మాట. మనం అమ్మాయిల విషయంలో జర వీకుగా ఉండటానికి ఇది కూడా ఒక కారణం!).<br /><br />కారణం ఏమిటో తెలియదు గానీ నాకు షాపింగంటే మహా చిరాకు.ఆ విషయంలో నా maximum endurance limit రఫ్ గా ఓ 15 నిముషాలుంటుందంతే.పదహారవ నిమిషం నుండి<br />విసుగు స్టార్ట్ అవుతుంది.ఇరవై రెండవ నిముషానికి అది చికాకుగా మారుతుంది. ఇరవై తొమ్మిదో నిముషానికి అది కోపంగా పరిణమిస్తుంది. ముప్పై ఐదో నిమిషం దాటిందా...ఇక నాకు ఊపిరాడదు.<br /> నేను అగ్గి రాముణ్ణే అన్న మాట.ఆ సమయానికి కళ్ళ ముందు ఏ డ్రెస్ కనబడితే అది సెలెక్టు చేసుకుని బయటకు వచ్చేసి ఊపిరి పీల్చుకుంటాను. అందుకే, గంటలు గంటలు విసుగు, అలుపూ లేకుండా<br />అలా షాపులన్నీ తిరిగే జనాలని చూస్తే నాకు ఆశ్చర్యం వేస్తూ ఉంటుంది.<br /> <br />ముఖ్యంగా చెన్నైలో టి నగర్ కి వెళ్లామా,జనాలు రాత్రి పూట అక్కడే దుప్పట్లు పరుచుకుని పడుకుంటారు. పొద్దున్న షాపులు ఓపెన్ చెయ్యడం ఆలస్యం లోపలికి పరిగెడతారు.<br />అందుకేనేమో, చాలా షాపులలో రెస్టారెంట్లు కూడా తెరిచారు. ఇహ ఉదయాన్నే వెళ్ళడం, తిరగడం, అక్కడే ఏదో ఒకటి తినడం, మళ్ళీ షాపింగ్. నాలాంటి వాళ్ళ కోసం ఆక్సిజన్ బార్లు కూడా తెరిస్తే<br />బావుణ్ణు!<br /><br />ఇంతకీ ఈ షాపింగ్ పోబియా వల్ల జన్మలో ఒక మంచి బట్ట కట్టి ఎరుగను.ఖర్మ కాలి ఆ అరగంట లోపలనే ఏదైనా డ్రెస్సు నచ్చినా ఇంటికొచ్చి వేసుకునే సరికి అదే డ్రెస్సు ఇంకో రకంగా అనిపిస్తుంది.<br /> అదేంటో విచిత్రం,మా అన్న గాడు వేసుకున్న డ్రెస్సులు చాలా బావున్నాయని కబ్జా చేసి లాక్కుంటే నా ఒంటి మీదకి రాగానే వాటి అందం కాకెత్తుకుపోయినట్టు మాయమైపోతుంది.ఒక్కొక్క సారి ఇదేమైనా పూర్వజన్మ<br />పాపమేమో అనిపిస్తూ ఉంటుంది నాకు.<br /><br />ఈ మద్యే ఈ దుస్థితికి చరమ గీతం పాడాలని సంకల్పించాను.నా ward robe ని పూర్తిగా మార్చెయ్య తలచి నా బ్యాంకు బాలెన్సుని ఓ సారి తనివి తీరా చూసుకుని, ఆ స్క్రీన్ షాటుని సేవ్<br />చేసుకుని, కడసారి కన్నీటి వీడ్కోలు పలికి లాగవుట్ చేసాను.దెబ్బకి సినిమా హీరోలా తయారవ్వాలి అనుకుని షాపులోకి అడుగు పెట్టాను.కానీ నన్ను నా శాపం వదల్లేదు.<br />అదేంటో షర్టులన్ని white,blue,cream.ఫాంటులన్నీ black,brown,cream,blue.నా కళ్ళకి మిగతా రంగులని గుర్తించే పవర్ లేదు. ఎన్ని పెర్ముటేషన్లు వేసినా కుదరడం లేదే...<br /> అసలు బయట kool dudes గా బావించబడే వాళ్ళు ఏం వేసుకుంటున్నారా అని సందేహం వచ్చింది. అసలు ముందు ఇదంతా బాగా పరిశీలిస్తే మంచిదని తీర్మానించాను.<br />అదిగో సరిగా అందుకే సినిమా హాలు బయట నా బీటింగు.<br /><br /> ఒక ఐదు నిమిషాలు గమనించానో లేదో నాకో ఘోర సత్యం తెలిసింది.దానికంటే ముందు నా పరిశీలన/పరిశోధన తాలూకు వివరాలివీ....<br /><br /> నాకు తెలిసిన అమ్మాయిల డ్రెస్స్లులు రెండే.చీర,చూడీదార్. మా కాకినాడలో అంతే. అదేంటో అక్కడ ఈ కేటగిరి లోకి వచ్చే అమ్మాయి ఒక్కరూ లేరు. అసలు ఆ డ్రెస్సులని ఏమంటారో కూడా నాకు తెలీదు.<br />అసలు నేనెప్పుడూ చూడలేదు.కాని విచిత్రమేమిటంటే, ఒక అమ్మాయి వేసిన టైపు డ్రెస్సు ఇంకో అమ్మాయి వెయ్యలేదు.అన్ని రకాలున్నాయి అక్కడ.<br /> <br />మరో వైపు అబ్బాయిలు.( న్యాయంగా ఐతే నా పరిశీలన కి అబ్బాయిలని పరిశీలిస్తే సరిపోతుంది. కానీ పక్షపాతం చూపించటం ఇష్టం లేక అమ్మాయిలని కూడా చూడాల్సి వచ్చింది.).<br />నేను చూసిన ప్రతీ వాడూ దాదాపుగా యూనిఫామ్ లో ఉన్నట్టున్నారు.ముప్పాతిక శాతం బ్లూ జీన్సు.పాతిక శాతం క్రీమ్ కలర్ కార్గో ఫేంటు.ఐతే షర్టు.లేకపోతే టీ షర్టు.అంతా కలిపి మూడు కలర్లున్నాయి అక్కడ.<br />red,blue,black.<br /><br /> అయినా విచిత్రం గా వాళ్ళకి ఆ డ్రెస్సులు బానే ఉన్నాయి.yet i am sure, the moment i wear them, i will look like a complete idiot!<br /><br />సరే నా బాధలు తీరేవి కాదు వదిలెయ్యండి.కానీ ఏమిటీ అన్యాయం.ఎందుకీ ఘోరం.అమ్మాయిలకి అన్ని రకాల choices ఉన్నాయి. hell, ఆఖరికి వేసుకునే చెప్పుల విషయంలో కూడా<br />ఈ తేడా ప్రస్పుటంగా కనబడుతుంది. ఇది సరిపోదన్నట్టు అమ్మాయిలకి నగలు,మేకప్పులు ఇంకా బోలెడన్ని accessories. పట్టుకునే పర్సు కూడా అతివలకి అలంకారమే.మరి మగాళ్ళకో,<br />అది కామ్ గా ఓ మూల నక్కి ఉంటుంది.<br /><br /> ఇన్ని అలంకారాల మద్య నా బోటి వాడు అందరికీ ఏబ్రాసిలా కనబడక చస్తాడా? అందుకే అలాంటి పరిస్థితుల్లో ఎప్పుడూ ఏం చేస్తానో అదే చేసాను.ఎవ్వరికీ కనబడకుండా ఓ మూల దాక్కున్నట్టు నిలబడి సినిమా<br />స్టార్ట్ అయ్యి లైట్లు ఆర్పేదాకా వెయిట్ చేసాను. వాడు ఒక్క సారి లైట్లు ఆర్పగానే ధైర్యంగా లోపలకి అడుగు పెట్టాను.సినిమా క్రెడిట్స్ ఇంకా అవుతుండగానే లోపల బాంబు ఉన్నట్టు పరిగెత్తుకు వచ్చేసాను.<br /><br />చివరాఖరికి నే చెప్పొచ్చేదేమిటంటే, fashion is not my cup of Tea!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-4754370875288571601?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-6234230380782088082008-06-24T18:38:00.000-07:002008-06-24T20:01:13.050-07:00ఎవరెస్టు మీద నిలబడి సూర్యోదయాన్ని చూస్తున్నాను. కానీ నా మనసు ఆ సుందర దృశ్యాన్ని ఆస్వాదించే స్థితిలో లేదు. అసహనంతో కాసేపు అటూ ఇటూ పచార్లు చేసాను. ఇంకా అంజలి రాలేదేంటి?? చిరాకనిపించి తాగుతున్న టీ కప్పుని పక్కనున్న డ్త్రైనేజీలోకి విసిరేసాను. వెనకాల కిలకిలా నవ్వు వినిపించింది. తిరిగి చూద్దును కదా! అంజలి!!<br />మొహంలోని ఆనందాన్ని దాచుకుని బుంగమూతి పెట్టుకున్నాను.<br />"ఏంటో, అబ్బాయిగారికంత కోపం??"<br />"నాకా! నాకెందుకూ కోపం?? నువ్వేమన్నా ఆలస్యంగా వచ్చావు గనుకనా నాకు కోపం రావడానికి..." ఉక్రోషంగా అన్నాన్నేను.<br />తను మళ్ళీ నవ్వింది. తను అలా నవ్వుతుంటే నా కోపాన్ని కట్టిబెట్టి నాకూ నవ్వాలనిపించింది. కానీ బలవంతాన మళ్ళీ కోపం తెచ్చుకున్నాను.<br />"కామన్ గా అబ్బాయిలు లేటుగా వచ్చారని అమ్మాయిలు కదా అలిగేది!" అంది తను నన్ను ఏడిపిస్తునట్టు.<br />"అంటే... అలిగే హక్కు అమ్మాయిలకే ఉందా!" రెట్టించాను నేను.<br />తను నవ్వి నా పక్కన కూర్చుంది. గోముగా "సారీ! ఇంకెప్పుడూ లేటుగా రాను. సరేనా..." అంది.<br />ఆ చిన్నమాటకే నేను ఐసైపోయాను. ఐనా చివరి ప్రయత్నంగా "నువ్వెప్పుడూ ఇలాగే అంటావు" అన్నాను.<br />అంజలి సమాధానం చెప్పలేదు. నా కళ్ళల్లోకి చూసి నవ్వింది. నేనూ నవ్వేసాను.<br />"ఇన్నాళ్ళూ ఏమైపోయావు?" తను అడిగింది.<br />"ఊరికే అలా షికారెళ్ళాను" నేను సమాధానమిచ్చాను.<br />"ఎక్కడికి"<br />నేను సమాధానం చెప్పలేదు. లేచి నిలబడి ఆకాశంలోని అల్మారా తలుపు తెరిచాను. ఒక పెట్టె తీసి ఆమె ముందు ఉంచాను.<br />"ఏంటిది" ఆమె ఉత్సాహంగా అడిగింది.<br />"తెరిచి చూడు"<br />తెరుస్తూనే ఆమె కళ్ళు విప్పారాయి. అందులో రెండు వందలకు పైగా అరలు. ప్రతి అరలోనూ మట్టి. అర బయట ఒక లేబిల్.<br />నేను నవ్వుతూ "లాస్ట్ టైమ్ మనం కలిసినపుడు ఏమన్నావో గుర్తుందా?" అన్నాను.<br />తను ఇంకా ఆశ్యర్యం నుండి కోలుకోలేదు.<br />"ప్రపంచంలోని అన్ని దేశాల soil ని సెకరించాలన్నది నీ చిన్నప్పటి కోరికని..."<br />"అందుకని..." నా మాటలని మధ్యలోనే కట్ చేసింది."దేశాలన్నీ తిరుగుతూ మట్టి ఏరుకుంటూ కూర్చున్నావా ఇన్నాళ్ళూ!"<br />ఒక్కక్షణం హర్టయ్యాను.<br />"నీకు నచ్చలేదా..."<br />తను చప్పున నా నెత్తిన మొట్టింది."మొద్దూ! ఇంత అభిమానంతో నాకోసం తెచ్చిన బహుమతి నచ్చకపోవడమా!"<br />ఆమె కళ్ళల్లో తడి నా దృష్టి ని దాటి పోలేదు.<br />"ఐనా నేను నీ కోసం తిరగలేదులే..." అన్నాను.<br />"మరి..."<br />"ప్రతీ కంట్రీలోనూ ఒక్కో గర్ల్ ఫ్రెండుని మెయిన్టైన్ చేస్తున్నాలే! అందర్నీ పలకరిద్దామని వెళ్ళి... పనిలో పనిగా...."<br />తను ఫక్కున నవ్వింది. "అబ్బో. మనకంత సీను కుడానూ!"<br />తన నవ్వులో నేనూ జత కలిపాను.<br />చుట్టూ ఉన్న ఆకాశం కరిగిపోయింది.<br />**********************************<br /><br />కనుచూపు మేరలో ఎక్కడ చూసినా ఇసక! సహారా ఎడారిలో ఇద్దరమూ ఒకరి చెయ్యి ఒకరు పట్టుకుని నడుస్తున్నాము. "ఇక్కడకు తీసుకొచ్చావెందుకు?" అన్నాను. తనేం మాట్లాడలేదు.<br />తన వంక చూసాను. గులాబీ రంగు టాప్, వైట్ స్కర్ట్ లో దేవకన్యలా ఉంది.<br />"ఈ రోజు చాలా బావున్నావు" అన్నాను.<br />ఐనా తనేమీ మాట్లాడలేదు.ఎందుకో ముభావంగా ఉంది ఈ రోజు కలిసినప్పటి నుంచి.<br />అప్పుడు గమనించాను తన చెంపల చివర కన్నీటి చారికలని! నా గుండె ఆగినంత పనైంది.<br />తన భుజం మీద చెయ్యి వేసి "ఏమైందిరా అంజలీ!" అని అడిగాను.<br />తను నా భుజం మీద తల వాల్చి కూర్చుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఓదార్చే ప్రయత్నమేమీ చెయ్యలేదు.<br />ఆమె అలా కాస్సేపు తనివి తీరా ఏడ్చింది. ఆ తర్వాత ఆమే " పరీక్ష ఫెయిలయ్యాను రా!" అంది.<br />ఏం జరిగిందోనని కంగారు పడుతున్న నాకు ఆమె బేల గా ఈ విషయం చెప్పిన తీరుకు నవ్వొచ్చింది. కానీ సంభాళించుకున్నాను. తను అలా మాట్లాడుతుంటే వింటూ కూర్చున్నాను.<br />కాస్సేపటికి తను కాస్త తెప్పరిల్లింది. కానీ ఇంకా మొహంలో ఆ బాధ కనిపిస్తూనే ఉంది.<br />"ఇంట్లో వాళ్ళకి ఎలా చెప్పాలో అర్ధం కావట్లేదురా!" అంది బేలగా. వాళ్ళ నాన్నంటే అంజలికి చాలా భయం.<br />"పర్వాలేదురా" నేనన్నాను. "పేరెంట్స్ పైకి కఠినంగా కనిపించినా వాళ్ళకి మాత్రం నీ మీద ప్రేమ ఉండదా చెప్పు?<br />నువ్వు ఇలా ఏడుస్తున్నావని తెలిస్తే వాళ్ళెంత బాధ పడతారో తెలుసా?? ధైర్యంగా వెళ్ళి ఇంట్లో ఈ విషయం చెప్పు. ఈ సారి ఖచ్చితంగా పాసవుతానని హామీ ఇవ్వు నువ్వు definite గా పాసవుతావు. సరేనా!" అని బుజ్జగించాను.<br />ఆమె తలూపింది. మా చుట్టూ ఉన్న ఎడారి పూల తోట గా మారింది.<br />చాలా అమాయకంగా నా భుజం మీద తల ఆన్చి "నువ్వు లేకుండా ఎలా బతకగలనురా?" అని అడిగింది.<br />ఆ క్షణం నాలో చెలరేగిన భావాలని ఎలా చెప్పను??<br />తనతో " నీ సంగతి తెలీదు. నేను మాత్రం నువ్వు లేకుండా బతకలేను. I LOVE YOU" అని చెప్పాలనిపించింది.<br />ఊహూ. ఇది సమయం కాదు. చెపుతాను. తనని మళ్ళీ సారి కలిసినపుడు చెపుతాను. ...<br />************************************<br />మేమున్న తోటలోని ప్రతీ పువ్వు వాడిపోయి ఉంది. నా అంజలి వదనం కూడా! ఆ రోజు తర్వాత 8 నెలల దాకా అంజలి నాకు కనబడలేదు.ఇదిగో, మళ్ళీ ఇప్పుడు.!<br />"ఇన్ని నెలలూ ఏమైపోయావు అంజలీ" గొంతు పెగల్చుకొని అడిగాను.<br />తను చాలాసేపు మౌనంగా ఉంది. ఆ తరువాత అంది.<br />"రేపు నా పెళ్ళి"<br />విచిత్రంగా నేను షాక్ తినలేదు. ఎందుకో నాకు ఇది ముందే తెలిసినట్టనిపించింది.<br />"అంజలీ... నేను.. నిన్ను... i l.."<br />"నాకు తెలుసు." తను నా మాటలని మధ్యలోనే ఆపేసింది. తరువాత నెమ్మదిగా అంది.<br />"మన ఆఖరి కలయిక తరువాత నేను ప్రేమలో పడ్డాను"<br />నా మెదడు మొద్దు బారి పోయినట్టైంది. నా అంజలి... ఇంకొకరి ప్రేమలో... ఎలా?? ఎందుకు??<br />తను బుజ్జగిస్తున్నట్టు చెపుతోంది.<br />"అర్ధం చేసుకోరా! నువ్వంటే నాకెంత ఇష్టమైనా నువ్వు కేవలం నా స్వప్నానివి.వాస్తవానివి కాదు. మన ఈ కలయికలు ప్రతీ రాత్రి నేను కనే అందమైన కలలు. అంతే!"<br />"మరైతే నన్నెందుకు కల గన్నావు?" నేను కోపంతో అరిచాను." నన్నెందుకు నీ కలల్లో సృష్టించుకున్నావు?? నాతో ఎందుకు స్నేహం చేసావు? నీ కష్టాలు, సుఖాలు నాతో ఎందుకు పంచుకున్నావు??"<br />ఆమె తల వంచుకుంది.<br />"ఏమో! నా భావాలను పంచుకునేందుకు ఒక అందమైన ప్రేమికుడు కావాలని నేను ఆశ పడ్దానేమో! అందుకే నా మనసు కలల్లో నిన్ను సృష్టించి ఉండవచ్చు! అందుకే, పుస్తకాల్లో, సినిమాల్లో చూసిన సంఘటనలే నీతో జరిగినట్టు కలలు కని ఉండవచ్చు. అందుకే నాకు నిజ జీవితంలో ప్రేమికుడు దొరకగానే నీ కలలు రావడం ఆగిపోయాయి. అందుకే నేను నీకు ఈ స్వప్నలోకంలో కనిపించలేదు.<br />కానీ రేపు నా పెళ్ళి. ఎందుకో మళ్ళీ నువ్వు గుర్తొచ్చావు. అందుకే మళ్ళీ ఈ కల..."<br />నాకు ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు.<br />తను కొనసాగించింది.<br />"బహుశా, నిన్ను ఏ రోడ్డు మీదో, రైలు లోంచో క్షణకాలం చూసి ఉంటాను. ఆ రూపాన్నే నా మనసు నా కలల ప్రేమికుడిగా పరిచయం చేసి ఉంటుంది"<br />నాకు ఏడుపు వచ్చింది.<br />"అంతేనా? నేను కేవలం నీ కలనేనా! ఇంకేమి కానా??"<br />తన గొంతు గద్గదమయింది.<br />"కాదురా! నువ్వు నా కలవు మాత్రమే కాదు. ఆ దశని నువ్వు ఎప్పుడో దాటిపోయావు. నువ్వు నా జ్నాపకానివి. ప్రతీ అమ్మాయీ తన ప్రియుడి గురించి కలలు గంటుంది. నువ్వు నా కలలోకొచ్చి నా ప్రియుడివయ్యావు.కానీ వాస్తవాన్ని నేను మార్చలేను. మళ్ళీ నీ గురించి కల గంటానో లేదో నాకు తెలియదు. అంటే మళ్ళీ నిన్ను చూడటం కుదరకపోవచ్చు..."<br /><br />తను నా గుండెలపై వాలింది. నేను తన భుజాలపై తల వాల్చాను. అలా ఎంత సేపు గడిచిందో తెలియదు. తను<br />అంది.<br />"నాకు మెలుకువ రాకుండా ఉంటే బావుండునురా!"<br />కాసేపటిలో చేజారిపోతున్నదని తెలిసినా నేను ఆమెని గట్టిగా పొదివి పట్టుకున్నాను.<br />అంజలికి మెలుకువ వచ్చే సమయం, నా స్వప్నాంజలి నాకు వీడ్కోలు పలికే సమయం వస్తుందని భయపడుతూ కళ్ళు మూసుకున్నాను.<br />****************************<br /><strong>కథ వెనుక కధ:</strong><br /><strong></strong>ఇక్కడి దాకా చదివాక కూడా మీకు మతి భ్రమించకుండా ఉంటే ఇహ ముందుకు వెళ్ళండి.<br />నేను చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని ఎల్లా చెప్పానో, ఎంత వరకూ succeed అయ్యనో నాకు తెలియదు. మొత్తం కధ రాసిన తరువాత ఓ సారి చదివితే బాగుందనిపించింది. మళ్ళీఇంకోసారి చదివితే నాకు పిచ్చి ఎక్కిందేమో నని భయం వేసింది. సర్లే, మనకి ఫ్రీ గా ఓ బ్లాగు ఉంది కదా అందులో రాసి జనాలని హింసించేద్దామని ఇలా ఎక్కించేసా...<br />అవిడియా వచ్చినప్పుడు చంకలు గుద్దుకున్నాను గానీ చదివిన తరువాత ఈ కధ పైన్ జిమ్ కేరీ "Eternal Sunshine of the spotless mind", "Truman Show" సినిమాల ప్రభావం ఉందని అర్ధమైంది. అప్పటికే too late!<br />మిమ్మల్ని హింసిస్తే క్షంతవ్యుడని!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-623423038078208808?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-15125784241498657602008-06-19T09:04:00.000-07:002008-06-20T11:53:26.443-07:00నిన్న ఆఫీసులో పనెక్కువై రాత్రి ఉండిపోయాను. పదకొండు కొట్టేసరికి నైట్ షిఫ్టులు చేస్తున్న యూత్ అంతా క్రికెట్టాడ్డానికి రడీ అయిపోయారు. క్రికెట్టంటే గ్రౌండులో కాదు. మా ఇరుకు ఆఫీసులోనే. cubicles మధ్యలో ఉన్న ప్లేసు మా పిచ్. కంపూటర్లకి, లైట్లకి తగిలినా ప్రమాదం లేని మెత్తని స్పాంజి బాలు. ఏదో క్యూబికల్ నుండి విరగ్గొట్టిన ప్లాస్టిక్ కర్ర బాట్టు. ఆ క్యుబికల్ కి తగిలితే టు. ఈ క్యూబికల్ కి తగిలితే ఫోరు. సీలింగుకి తగిలితే అవుటు. వన్ స్టెప్పు క్యాచులు.<br /><br />ఇలా వాళ్ల సొంత మాన్యువల్ అన్నమాట!<br /><br />(ఈ అలవాటు మన రక్తంలోనే ఉందనుకుంటా! ఆరడుగుల ఖాళీ దొరికితే చాలు, అందుబాటులో ఉన్నవాటినే బాట్టు, బాలు చేసుకుని మనకి మనమే కొత్త రూల్సు పెట్టేసుకుని ఆట మొదలెట్టేస్తాం.)<br /><br />నేను ఊరుకోవచ్చు కదా? ఊహూ... వర్కు తెల్లవార్లూ ఉండేదే కదా కాస్సేపు రిలాక్సవుదామని నేనూ చేరిపోయాను. ఆ తర్వాత కద చెప్పేముందు మీకు నా ఫ్లాష్ బ్యాక్ చెప్పాలి.......<br /><br />***************************************<br /><br />నేను క్రికెట్టులో కొంచెం వీకు అంటే అది understatement of the century అవుతుందన్నమాట.<br /><br />నాకు ఊహ తెలిసి మొదట క్రికెట్టు ఆడింది మా అన్నయ్యతో. మనకంటూ సొంత గ్యాంగు తయారైనాక మన క్రికెట్టు సరదా మరీ పెరిగింది. కానీ ఇక్కడే మా బండారు శివ గాడు నాకు తీరని ద్రోహం చేసాడు. చూడ్డానికి పిట్టలా ఉంటానని, మాస్టారు గారి అబ్బాయినని, గట్టిగా బౌలింగు చేస్తే ఆడలేననీ నాకు స్పెషలుగా బౌలింగు వేయించేవాడు. మన కి బౌలింగు వేరే! ఫీల్డింగు వేరే! అలా ఉత్తుత్తి క్రికెట్టు ఆడుతూ ఐదో క్లాసు వరకూ గడిపేసాను. ఆరో క్లాసులో కాకినాడకి వచ్చిన తరువాత నా క్రికెట్టు జీవితం మలుపు తిరిగింది.<br /><br />మేముండే కాలనీలోని పిల్లల గ్యాంగుతో కలిసి ఆడటం మొదలెట్టాను. అక్కడ నా కెరీరు సచిన్ రేంజిలో లేకపోయినా కాంబ్లి రేంజ్ లో పడుతూ లేస్తూ సాగేది.అంతలో నా దృష్టి ఎదురుగా గ్రౌండులో ఆడుతున్న మా అన్న గ్యాంగు మీద పడింది. ఈ పిలకాయలతో ఆడితే ఏముంది మజా? ఆడితే అలా గ్రౌండులో ఆడాల అనుకున్నాను. అదే తడవగా వెళ్ళి ఆ గ్యాంగులో చేరిపోయాను. అక్కడి నుంచి మొదలయ్యాయి మన కష్టాలు.<br /> <br />మనకొచ్చిన ఆటా అంతత... ఆడేది నైన్తు, టెన్తు చదివే వాళ్లతో... వాళ్ల మధ్యలో బాగా తేలిపోయాను. వాళ్ళు కూడా మొదటలో భరించినా తర్వాత్ మొహమాటపడటం మానేసారు. అలా నేను ఆటలో అరటిపండునైపోయాను.<br />నేను బ్యాటింగ్ చేస్తుంటే అంతా నాకు మూడడుగుల దూరంలో కాసేవారు. బాలు వేసేసరికి నేను క్రీజులో ఓ చిన్న సైజు<br />భరతనాట్యం చేసేవాడిని.<br /><br />నేను బౌలింగు చేస్తే ఆ బాలు బ్యాట్స్ మేన్ దగ్గరకి వెళ్ళడానికి ఐదారు స్టెప్పులైనా తీసుకునేది. దానికోసం ఎదురు చూసీ, చూసీ వాడికి శోష వచ్చేది.<br /><br />నేను ఫీల్డింగు చేసే చోట కి బాలు వస్తే బ్యాట్స్ మేన్ కి పండగే... ఒక రన్ను వచ్చేచోట మూడు రన్నులు తీసేవారు. నేను త్రో విసిరితే అది బౌలరు దగ్గరికి నిక్కుతూ, నీలుగుతూ సర్కార్ ఎక్స్ ప్ర్రెస్సులా వెళ్ళేది.<br /><br />జనాలు కేచ్ పట్టడం చూస్తే నాకెందుకో అద్బుతం చూసినట్టుండేది. నా స్ట్రాటజీ ఐతే రెండు చేతులూ దగ్గరికి తెచ్చి బాలు వస్తున్న దిశలో పెట్టి కళ్ళు మూసుకోవడమే!<br /> ఇన్ని అవలక్షణాలున్న మనకి అక్కడ నిక్ నేమ్ ఏంటో తెలుసా! "క్లూసెనర్". నిజ్జంగా...! మీకు వెంటనే ఆ పేరు ఎగతాళిగా పెట్టినట్టు అనిపించవచ్చు. కానీ అది ఎగతాళి కాదనే నా నమ్మకం. ఎందుకో వాళ్ళు పిలిచే ఆ పిలుపులో హేళన ధ్వనించేది కాదు. ఏదేమైతేనేం, అలా నా పేరు అక్కడ క్లూసెనర్ గా ఫిక్సైంది.<br /><br /> ఇన్ని misadventures మధ్య నా కన్ను మా క్లాసు క్రికెట్ గ్యాంగు మీద పడింది. క్లాసులో క్లవరుగా మనకు కొంత ఫాలోయింగు ఉండేది. దాన్ని ఉపయోగించి టీములో ప్లేసు కొట్టేసా! కానీ కధ మామూలే! అదేంటో, నేను బ్యాట్టు ఎత్తేసరికి బాలు సర్రుమని పక్కనుంచి వెళ్ళిపోయేది. ఇహ లాభం లేదని టెంపరరీ రిటైర్ మెంటు ప్రకటించా.<br /><br /> నా సెకండు ఇన్నింగ్సు నా నైన్తు క్లాసులో మొదలై ముగిసింది. ఈ సారి మరీ ఘోరంగా! మా అజయ్ గాడు బౌలింగు చేస్తుంటే వాడి స్పీడు చూసి భయపడ్డ నన్ను చూసి నా బద్ధ శత్రువు రామ్మూర్తి గాడు ఎగతాళి గా నవ్విన నవ్వు ఎప్పటికి మరిచిపోలేను.<br /><br /> ఇహ లాభం లేదని నిరాశ పడుతున్న తరుణంలో వరంలా దొరికింది EA SPORTS వారి CRICKET 2002.<br />గ్రౌండులో కొట్టాలన్న షాట్లన్నీ కంప్య్యూటరు ముందు కూర్చుని ఎడాపెడా బాదేసా.. లెక్కపెట్టడానికి కూడా చిరాకు వచ్చేన్ని సెంచరీలు చేసేసా. ఇలా రెండేళ్ళు ఆడేసరికి ఇంకేంటి మనం మళ్ళీ ఫాంలోకి వచ్చేసామనే బలమైన భ్రాంతి వచ్చేసింది. దాంతో ఇంటర్ లో మళ్ళీ గ్రౌండులో కి అడుగు పెట్టాను.<br /> రెండు బాల్సు ఆడేసరికి మత్తు దిగిపోయింది. కంప్యూటరు ముందు కూర్చుని కీలు నొక్కడానికి నిజంగా ఆడటానికి చాలా తేడా ఉందని అర్ధమైంది. దానితో ఇహ క్రికెట్ కి రాం రాం చెప్పేసి చక్కగా మళ్ళీ నా వీడియో గేములో సెంచరీలు కొట్టుకోవడం మొదలెట్టా.<br /><br /> అలా అని నా ఈ ఫ్లాషు బ్యాకులో అన్నీ చేదు గుర్తులే అనుకోకండి. After all, every dog has its day!<br />అలాగే నాకూ ఓ రోజు ఉంది. నేను సెవెన్త్ లో ఉండగా సిక్స్తు కుర్రాళ్ళతో జరిగిన ఆటలో మా వాళ్ళంతా వరసగా టపా కట్టేస్తుంటే ఓ పక్క నేను నిలబడ్డాను. మనం రన్నింగులో కూడా వీకేనని టీం మేనేజ్ మెంటు మనకి బై రన్నరుని ఇచ్చింది. వాడి సహాయంతో అష్టకష్టాలు పడుతూ ఐనా సరే, ఒకట్లూ రెళ్ళూ తీసాను. చివరకి ఆ బైరన్నరు అత్యుత్సాహానికి బలై నేను రన్నవుటయ్యే సరికి నా స్కోరు 13. అదే నా జట్టు స్కోరు కూడా.<br />ఇప్పటికీ ఆ ఒక్క ఇన్నింగ్సు తప్ప నాకు చెప్పుకోవడానికింకేమీ లేదు.<br /> ******************************************<br />మొత్తానికి నిన్న రాత్రి ఏడేళ్ల తర్వాత మళ్ళీ క్రికెట్ ఆడాను. సరే క్యూబికల్ క్రికెట్టే కదా... ఆడలేకపోతానా అని ఆశ పడ్డాను.<br />ఊహూ... నా ఆశ అడియాశే అయింది. ఆడిన పది మ్యాచుల్లో నా స్కోర్లు ౦,౦,౦,౦,౦,౦,2,0,0,0.<br /> నా టాలెంటు కొలీగ్సు కి కూడా తెలిసిపోయింది. నేనెన్ని రన్సు కొడతానని లెక్క పెట్టడం మానేసి, నేనెన్ని బాల్సు ఆడతానా అని లెక్కేసుకోవడం మొదలెట్టారు. నా మీద నాకే అసహ్యం వేసిందంటే నమ్మండి.<br /> అలా అని మళ్ళీ ఆడటం మానేస్తానని అనుకుంటున్నారేమో? నాకస్సలు సిగ్గు లేదు. ఏడేళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ బ్యాట్టు పట్టాను. ఎలా వదిలేస్తాను చెప్పండి. రేపు మా టీము అవుటింగు కి వెళుతోంది. బీచ్ క్రికెట్టు ఆడటానికి మా వాళ్ళు ప్లాను చేస్తున్నారు. ఎలాగోలా దూరిపోతా. ఎన్ని అవమానాలెదురైనా సరే... for the love of cricket!<br />wish me luck!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-1512578424149865760?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-9365078416825248342008-05-27T12:29:00.000-07:002008-05-27T13:36:57.043-07:00<p>అమ్మాయిలతో నాకదే ఇబ్బంది. తెలిసి అంటారో, తెలీక అంటారో తెలీదు గానీ గబుక్కున అనేస్తారు. అవతల వాడు ఏమనుకుంటాడో అని అస్సలు ఆలోచించరు. మేటరు చెప్పకుండా ఏంటీ సోది అంటారా? మేటరు ఎక్కువ లేనప్పుడు ఇల్లాగే పోస్టు నింపాలి. ఇక నా బాధ ఏంటంటే....</p><p> ****************************</p><p>నేను,రవి గాడు కలిసి రోడ్డు మీద వెళ్తున్నాం. నాలుగడుగులేసామో లేదో ఎవరో అమ్మాయి వాణ్ణి చూసి చెయ్యి ఊపింది. మనోడూ ఊపాడు. ఇహ సొల్లు మొదలైంది. ఇదే నాకు వాడిని చూస్తే మండేది. ఊరందరూ ఫ్రెండ్సే యదవకి. అందులో సమస్య లేదు. సమస్యల్లా ఆ ఫ్రెండ్సులో తొంభై శాతం అమ్మాయిలే. ఎప్పుడు బయటకి వెళ్ళినా సందుకో అమ్మాయి తగలడం, పక్కన నన్ను దిష్టి బొమ్మలా నిలబెట్టి వాళ్ళిద్దరూ సొల్లేసుకోవడం.మనం లేడీసు డిపార్టుమెంటులో కొద్దిగా వీకులెండి. పాపం. మా వాడు నన్ను పరిచయం చేసేవాడు కొత్తలో.ఆ అమ్మాయి "అయితే ఏంటంట" అన్న టైపులో వాడికేసి చూసి, మర్యాదకి నా వైపు ఓ సారి నవ్వి మళ్ళీ వాడితో సొల్లు మొదలెట్టేది. ఇహ లాభం లేదని లైటు తీస్కున్నాడు. అంత anti girl repellent నా దగ్గర ఏంఉందో ఇప్పటికీ అర్ధం కాదు. ఆ విషయం పక్కన బెట్టి ప్రస్తుతానికి వద్దాం.</p><p>ఆ అమ్మాయి సడెన్ గా నన్ను చూపించి "తనూ..." అంది ప్రశ్నార్ధకంగా. ఇహ చూస్కోండి. నాకైతే అక్కడే వీణ స్టెప్పు వెయ్యాలనిపించింది. ఒక అమ్మాయి నా existance ని acknowledge చెయ్యడమా! </p><p>ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం..... ఈ నాడే ఎదురవుతుంటే.... అంటూ పాట పాడేసుకున్నాను. ఇంకా సిట్యుయేషన్ కి సరిపొయే పాటలేమున్నాయని ఆలోచిస్తుంటే రవిగాడు చెప్పాడు. " తను సందీప్ అని. నా క్లాస్ మేట్" </p><p>ఈ లోగా నేను తర్వాత పాటకి వచ్చాను. </p><p>" భలే మంచి రోజు. పసందైన రోజు.. వసంతాలు కురిసే..." </p><p>"నిజ్జంగా..."</p><p>ఎక్కడో అపసృతి వినిపించింది. ఆ అమ్మాయి బోలెడంత అమితాస్చర్యపడిపోయి లేచి </p><p>"అలా అస్సలు కనిపించడం లేదు తెలుసా! చిన్న పిల్లాడిలా ఉన్నాడు. నీ తమ్ముడేమో అనుకున్నా!" </p><p>ఇహ అంతే! నాకింకే కనిపించలేదు. వినిపించలేదు. హిహిహి అని ఒక వెర్రి నవ్వు నవ్వా. ఆ ప్రహసనం అలా ముగిసింది.</p><p> **************************************</p><p>ఒకవేళ మీరు ముప్పైల్లో ఉంటే పై కామెంటు చెవులకింపుగా అనిపించవచ్చు. కానీ మీరు ఇరవై రెండేళ్ల కుర్రాడై, ఒక అమ్మాయి మిమ్మల్ని చిన్నపిల్లాడిలా చూస్తోందంటే అంత కంటే hurting thing ఇంకోటి ఉండదు. అదీ మొదటి పరిచయంలో....</p><p>ఇప్పుడు చెప్పండి. ఒక అబ్బాయికి తన స్నేహితురాలు ఇంకో స్నేహితురాలిని పరిచయం చేసిందే అనుకోండి. ఆ అబ్బాయి ఎంత జాగ్రత్తగా మాట్లాడతాడు?? ఒకపక్క అతిగా మాట్లాడకుండా, మరోపక్క పూర్తిగా ఇగ్నోర్ చెయ్యకుండా </p><p>మేనేజ్ చేస్తాడు. or atleast, నేను చూసిన ప్రతి సందర్భంలోనూ అలానే జరిగింది.</p><p>మరి అమ్మాయిల విషయంలో ఇలా ఎందుకు ఉండదు?? </p><p>ఒక్క సంఘటన కే నెను జనరలైజ్ చేసేస్తున్నానని మీకు అనిపించవచ్చు. believe me. thats only one of the incidents!</p><p> *******************************</p><p>ఇల్లాంటి ఘోరావమానమే ఇంకో ఏడాది కి జరిగింది. నేనూ, ప్రవీణూ ఏదో ఎస్సైన్ మెంటు మీద పని చేస్తున్నాం. అంతలో వాడి సవాలక్ష ఆడ స్నేహితుల్లో ఒక స్నేహితురాలు ఫోన్ చేసింది. </p><p>( ఇక్కడ నాకొక డౌటు. why is that ur best friend always has a lot of success with girls while all you can manage is a weak smile and a bear hello with them??)</p><p> as usual, మనోడు సొల్లు మొదలెట్టాడు. చెయ్యాల్సిన పని బండెడుంది. నాకు చిరాకేసి వాడిని ఫోను పెట్టమన్నాను.</p><p>నన్ను కూల్ చెయ్యడానికో ఏంటో,<br />"హే! నా ఫ్రెండుతో మాట్లాడు." అని ఫోను నాకిచ్చాడు.</p><p>మనమేం మాట్లాడతాం. ఫోను తీసుకుని హలో అన్నాను. ఆ అమ్మాయి కూడా హల్లో అంది.</p><p>కొంచం పని ఉందండి. మా వాణ్ణి కాస్సేపు వదలచ్చు కదా! అన్నా.</p><p>అటుపక్కనుంచి తెరలు తెరలుగా నవ్వు. </p><p>అంత జోకేమేసానబ్బా! అంతలా నవ్వుతోంది అనుకున్నా!</p><p>ఆ తర్వాత వచ్చింది సమాధానం. </p><p>" ఏం.. హిహి.. లేదండి. హిహి.. మీ... హిహి... వాయిస్ చాలా.. హిహి... విచిత్రంగా... హిహి"</p><p>నా రియాక్షను మీరే ఊహించుకోగలరు.</p><p> ***************************</p><p>నా గొంతు కీచుగా ఉంటుంది నిజమే. కానీ మొదటి పరిచయంలోనే అలా అనెయ్యడమే?? </p><p>అదే నేను ఓ అమ్మాయితో తొలి పరిచయంలో </p><p>"హి హి. మీ జుట్టు భలే ఉందండీ కొబ్బరి పీచులా" అంటే ఎలా ఉంటుంది.??</p><p> ఏదైమైనా ఇల్లాంటి సంఘటనలు నన్ను రాటు తేల్చాయి. తరువాత మా క్లాసులో అమ్మాయిలందరూ ఏకగ్రీవంగా నేను చిన్నపిల్లాడిలా ఉంటాననీ, నేను వాళ్ల తమ్ముడిలా అనిపిస్తానని డిక్లేరు చేసినప్పుడు కూడా గుండె పగలకుండా బతకగలిగానంటే ఇల్లాంటి అనుభవాలే కారణం. </p><p>అబ్బాయిల మధ్య ఎంత నికృష్టపు భాష మాట్లాడే అబ్బాయి ఐనా అమ్మాయిల ముందు చాలా decent language </p><p>వాడతాడే!మరి అమ్మాయిలు ఎందుకు reciprocate చెయ్యరు? నేను మా క్లాసు అమ్మాయిల దగ్గరకు వెళ్ళి మీరు చాలా బావున్నారు. నాకు నా లవరులా అనిపిస్తున్నారు అంటే ఎలా ఉంటుంది?? ఇది పైకి absurd గా అనిపించచ్చు.</p><p>కానీ ఆ ఫీలింగు subjective కదా! అమ్మాయిలు ఆ మాట అంటే ఎలా ఫీల్ అవుతారో, ఒక అబ్బాయిని తమ్ముడూ అన్నా అలాగే ఫీల్ అవుతాడని common sense ఉండక్కర్లేద్దా?? </p><p> </p><p>ఏంటో... పోస్టు కామెడీగా రాద్దామని మొదలెట్టాను. సెకండ్ హాఫు సీరియస్ అయిపోయింది. బొమ్మ ఆడటం కష్టమే!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-936507841682524834?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-10468357704423969402008-05-09T21:25:00.000-07:002008-05-27T13:43:24.739-07:00ఈ డైలాగు మనం సర్వ సాధారణంగా సినిమా హాళ్లల్లో వింటుంటాం. మొన్నీ మధ్యో సినిమా కి వెళ్లాను. పెద్ద గుంపు గా ఒక కుటుంబం వచ్చింది. అందరికి ఒకచోట దొరకలేదు. రెండు వరసలలో సెటిలయ్యారు. ఒక పదిహేనేళ్ళ అమ్మాయి చివరకి కూర్చుని ఉంది. అంతలో ఓ పెద్ద మనిషి వచ్చి ఆ అమ్మాయి పక్కన కూర్చున్నాడు. ఇహ ముందు వరసలో కూర్చున్న పెద్దావిడకి టెన్షను మొదలు. పక్కనే ఉన్న చిన్నపిల్లని ఆ సీట్లో కూర్చోబెట్టి ఆ అమ్మాయిని ఆ చిన్నపిల్ల సీట్లో కూర్చోమని సైగ చేసింది. ఆ అమ్మాయి అలా చేసాక ఆవిడ మొహంలో ప్రశాంతత! ఇదంతా గమనిస్తున్న నాకు నవ్వాలో ఏడవాలో అర్థం కాలేదు.<br /><br />ఈ పరిస్థితి మీలో చాలా మంది face చేసే ఉంటారు.ఐతే వాళ్ళు సర్దుకుంటారు. లేకుంటే మనల్ని సర్దుకోమంటారు. నాలా ఒంటరి గా సినిమాలకి వెళ్ళే రకాలనైతే ఇంకానూ... అడిగే వాళ్ల కంఠంలో రిక్వెస్టు పాళ్ళు తక్కువగా, కమాండు పాళ్ళు ఎక్కువగా అనిపిస్తుంది.<br /><br />అంతెందుకు, మనమే ఒక నలుగురం స్నేహితులం, ఇద్దరు ఆడ, ఇద్దరు మగ కలిసి సినిమాకి వెళ్ళామనుకోండి. మగాళ్లం ఇద్దరం ఆ చివరా ఈ చివరా కూర్చుని అమ్మాయిలని మధ్యలో కూర్చోబెడతామా లేదా??<br />నా బాధల్లా ఇదే... " ఏమిటీ దుస్థితి? ఎందుకీ దుస్థితి??"<br /><br />i mean, ఒక స్త్రీ ఒక మగాడి పక్కన ఒక మూడు గంటలు కూర్చుంటే what's the big deal??<br />ఎందుకు మనం ఆమెని protect చెయ్యడానికి try చేస్తున్నాం??<br />ఎక్కడో చదివాను. బెడ్ రూములో పురుషుడు ఎప్పుడూ తలుపు ఉండే వైపు పడుకుంటాడట. స్త్రీ గోడ ఉండే వైపు పడుకుంటుందట. రాతియుగం కాలం నుంచి శత్రువుల నుంచి తన వాళ్ళని రక్షించుకోవాలనే instinct వల్ల subconsious గా అలా చేస్తామట. ఇది కూడా అలాగేనా??<br /><br />ఊహూ. కాదు. ఇది మనం consious గా తీసుకునే నిర్ణయమే! but we would like to believe it was a subconsious choice!!<br /><br />అసలు ఇంత చిన్న విషయానికి ఇంత ఆలోచించే పరిస్థితి ఎందుకు ఉంది???<br />అసలు సమస్య ఎక్కడ ఉంది??<br /><br />చిన్నప్పటి నుంచి ఆడవాళ్ళంటే వాళ్ళో అపురూపమైన వస్తువన్న భావన కలిగేలా ఉంటాయి పరిసరాలు.<br />బస్సుల్లో సెపరేటు సీట్లు.<br />రైళ్ళళ్ళో సెపరేటు బోగీలు.<br />సినిమా హాళ్ళ దగ్గర సెపరేటు క్యూలు...(ఇంకా నయం, సినిమా హాళ్లళ్ళో కూడా సిటీ బస్సుల్లోలాగా కుడి వైపు మగాళ్ళు, ఎడం వైపు ఆడాళ్ళు అని పెట్టలేదు.)<br />కాలేజీలో సెపరేటు సెక్షన్లు.<br />అన్నయ్య గారూ అని వరస కలిపితే గానీ ఆడవాళ్లకి పక్కింటి మగాడితో మాట్లాడలేని స్థితి.<br />ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో పెరిగిన మగవాడికి ఆడదాని స్పర్శ తగిలితేనే వికారపు అలోచనలు వస్తాయంటే రావా మరి??<br /><br />నాకు తెలుసు మీరేమంటారో. సెపరేటు బోగీలు, సీట్లు ఉంటేనే ఆడవాళ్లకు రక్షణ అంతంత మాత్రంగా ఉంది. అంతా కలిపేస్తే ఇక వాళ్ళు బతకగలరా???<br />నిజమే!<br />actual గా ఇది ఒక catch 22 situation.<br />ప్రజల mindset మారితే గానీ పైవన్నీ సాధ్యపడవు.<br />పైవన్నీ జరిగితే గానీ ప్రజల mindset మారదు.<br />మరి solution ఏమిటో తెలిదు గానీ నా ఊహల్లో మన దేశంలో<br />ఈ సెపరేటు కౌంటర్లు,సీట్లు ఉండవు.<br />ఎక్కడైనా స్త్రీ,పురుషులు ఏ బిడియం లేకుండా పక్కపక్కన కూర్చుంటారు.<br />at the same time, స్త్రీ స్పర్శ తగిలినంతనే వికారపు ఆలోచనలు మగవాడికి రావు.<br /><br />నాకు తెలుసు. నా జీవిత కాలంలో ఇవన్నీ జరిగే అవకాశం తక్కువే. అప్పటి దాకా ఈ " లేడీసుతో వచ్చాం, కొంచెం సర్దుకుంటారా?" అనే అభ్యర్ధనలు నాకు వినిపిస్తూనే ఉంటాయి<br />(ఎందుకో నా భావాలను అనుకున్నంతగా convey చెయ్యలేకపోయా!)<br /><p> </p><p>update:</p><p> నిన్న బస్సులో వెళ్తున్నా. ఒక యువజంట కూర్చునిఉంది. నా ధియరీ ప్రకారం అమ్మాయి కిటికి పక్కన కుర్చుని ఉంది. అబ్బాయి ఆ పక్కన కుర్చున్నాడు. పక్కన నిలబడ్డ ఇద్దరు మహానుభావులు ఆమెను చూపుల్తో తినేస్తున్నారు.</p><p>అదే ఆ అమ్మాయి వాళ్లకి అందుబాటులో కూర్చుని ఉంటే ఏమి చేసేవాళ్ళా అని అలోచించడానికే భయం వేసింది.</p><p>ఆ క్షణాన నాకు సుజాత గారి వ్యాఖ్యలో సత్యం అర్ధమైంది.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-1046835770442396940?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-67452473640740553492008-05-02T05:25:00.000-07:002008-05-02T06:49:17.175-07:00నాకు ఈ మధ్య కాలం లో వచ్చిన ధర్మ సందేహాలివి....<br /><br />1. గంజాయి లాంటి మత్తు పధార్ధాలని ప్రభుత్వాలు ఎందుకు illegal చేస్తాయి? ప్రజల ఆరోగ్యం కోసమా?? అలా ఐతే<br /><br />మరి మద్యం దుకాణాలను సర్కారు వారే ఎందుకు నడుపుతారు??? అవి కూడా ఆయుష్షు తగ్గించేవే కదా???<br /><br />మద్యం తాగడం తప్పని నా ఉద్దేశం కాదు. అసలు పక్కవాడికి న్యూసెన్స్ కానంతవరకు నువ్వేం చేసినా సమస్య కాదని<br /><br /> నా ఫీలింగు. నా డౌటల్లా సిగరెట్టు పేకెట్ల మీద గుద్దినట్టు గంజాయి పేకేట్ల మీద కుడా "highly injurious to health.<br /><br /> government recommends you not to consume it" అన్న టైపులో ఒక వార్నింగు గుద్దేసి మార్కెట్లోకి<br /><br /> వదిలెయ్యచ్చు కదా?????<br /><br />After all, If it can happen with cigarettes, why can't it happen for drugs???<br /><br />నేనే అలవాటునీ సమర్ధించటం లేదు... తెగనాడటం లేదు. ఎవరి life వాళ్ళిష్టం. ఇలా ఎందుకు జరగడం లేదు అని<br /><br />అడుగుతున్నానంతే....<br /><br />2. మొన్నీ మధ్య ఒక IPL ళో అసభ్య ప్రదర్శనలను ఖండిస్తూ mumbai కి చెందిన ఒక మంత్రివర్యులు " స్త్రీ లని<br /><br />పూజించే దేశం మనది. ఇలాంటివన్నీ ఎలా అనుమతిస్తాం?? " అన్నారట!<br /><br />అమాఖ్యా! మన దేశం లో స్త్రీలకు పూజలు జరుగుతున్నాయన్న విషయం తెలిసి చాలా ఆనందమేసింది.<br /><br />నేనిప్పటిదాకా మన దేశం లో స్త్రీలు దారుణంగా abuse,molestations కి గురి అవుతున్నారని భ్రమలో ఉన్నాను.<br /><br />కళ్ళు తెరిపించారు. మరి ఈ దేశంలో ఊరికొక రెడ్ లైట్ ఏరియా ఎందుకున్నట్టు?? గంటకొక రేపు ఎందుకు<br /><br />జరుగుతున్నట్టు??<br /><br />మీరు bollywood సినిమాలు చూస్తారా?? ఆ డాన్సర్ల దుస్తులు మన టాప్ హీరోయిన్ల దుస్తుల కన్నా కురచగా<br /><br />ఉన్నాయా??? మరి ఆ సినిమాల అవార్డు ఫంక్షన్లకి హాజరై వారితో కలిసి పత్రికలకు ఫోజులిస్తారే? ఆ సినిమాలని<br /><br />నిషేదించచ్చు కదా??<br /><br />నేను exposing ని వ్యతిరేకించట్లేదు. cheer leaders ని support చెయ్యట్లేదు. ఆయన గారి లాజిక్ చూసి<br /><br />మండిందంతే...!<br /><br />౩. తిరుపతి కెళ్లి రికమండేషన్ లెటర్లు చూపించీ, అక్కడ ఉద్యోగుల చెయ్యి తడిపీ, నానా అడ్డ దారుల్లో దర్శనం<br /><br /> చేసుకుంటామే.... అసలు కొద్దిగానైనా మనస్సాక్షి గగ్గోలు పెట్టదా?? అసలు దేవుడిని చూడటానికి ఒక మంత్రి<br /><br />recommendation చెయ్యటమేంటి??<br /><br />సందు చివర ఉన్న దేవుడి కన్నా తిరుపతి లో ఉన్న దేవుడు ఎలా గొప్ప అవుతాడు??<br /><br />(I am expecting a lot of curses through comments due to this part!)<br /><br /><br />4. పురుషులతో స్త్రీలకు సమాన హక్కులు ఉండాలి, పురుషులు స్త్రీలు సమానమే అని వాదించేవారు<br /><br />at the same time స్త్రీలకు రిజర్వేషన్లు కావాలని ఎలా డిమాండ్ చేస్తారు?? రిజర్వేషన్లు ఇస్తే వాళ్ళు ఏదో ఒక విధంగా<br /><br />backward అని, అలా కాకపోయినా atleast సమానం కాదు అని ఒప్పుకున్నట్టేగా???<br /><br />5. ప్రతి పత్రికలోనూ, టీవీ షోల్లోనూ స్త్రీల కోసం ప్రత్యేక వ్యాసాలుంటాయ్, ప్రోగ్రాంలు ఉంటాయి. ఈ రోజే జ్యోతిగారు<br /><br />మహిళా బ్లాగరుల కోసం ప్రత్యేక చర్చా వేదిక టైపులో ఏదో ఏర్పాటు చెయ్యబోతున్నట్టు బ్లాగారు.<br /><br />మరి ఇలా పురుషులకి ఎందుకు స్పెషల్ గా సప్లిమెంట్లు, షో లు ఉండవు..??? మార్కెట్ లేదనా?? స్త్రీ జనాభా కన్నా<br /><br /> పురుష జనాభాయే ఎక్కువ కదా?? పురుషులకి appeal చేసే వ్యాసాలతో for men సప్లిమెంట్లు ఎందుకు రావు??<br />****************************************<br /><br />నా లాజిక్కులు మీకు సిల్లీగా అనిపించచ్చు. ఇవి నా సందేహాలే గానీ అభిప్రాయాలు కావు. తప్పనిపిస్తే ఎందుకో<br /><br />చెప్పండి. తెలుసుకుంటాను..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-6745247364074055349?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-24154066564128231022008-04-29T17:45:00.000-07:002008-04-29T05:19:01.230-07:00<span class=" transl_class" id="5" title="Click to correct">ఇంటర్</span> దాకా నేను వేరే లోకం లో బతికాను. ఆ లోకంలో ఎంసెట్, క్రికెట్,ఇల్లు,స్నేహితులు తప్ప ఏమీ లేదు. అలాంటిది<br /><br />ఇంజనీరింగ్ కోసం భీమవరం రాగానే నేను తిన్న షాకులు ఇన్నీ అన్నీ కాదు. కానీ, అన్నిటికన్నా ఎక్కువగా నన్ను బాధ పెట్టింది మాత్రం "కులం" అన్న పదం.<br /><br />మీకు వెర్రితనంగా కనిపించవచ్చేమో గానీ, నేను అప్పటిదాకా ఈ కులం గిలం అనే ఫీలింగులన్నీ పెద్దవాళ్ళకే, మా "యంగ్ జనరేషన్" కి లేవు అనుకునేవాణ్ణి. అవును మరి, అప్పటిదాకా నా స్నేహితులతో అలాంటి చర్చ రాలేదు.<br /><br />అసలు వాళ్ళది ఏ కులమో అన్న ఆలోచన కూడా నాకు రాలేదు. మరి ఇంజనీరింగ్ లో.....<br /><br />****************************<br /><br />మొదటి రోజు. నాన్న నన్ను దింపి వెళ్ళిపోయారు. ఆ రోజు రాత్రే డాబా మీద నాకు "కులోపదేశం" జరిగింది.<br /><br />"ఏమ్ కేస్టు..?" పేరు,ఊరు చెప్పిన వెంటనే వచ్చిన ప్రశ్న అది.<br /><br />నాకు ఒక నిముషం ఏమ్ విన్నానో అర్ధం కాలేదు. అర్ధమయ్యాక చెప్పాను. సీనియర్ నవ్వాడు. పక్కనే ఉన్న ఇంకో జూనియర్ ని అడిగాడు. వాడూ చెప్పాడు. వాడిని వెంటనే ఇంకో సీనియర్ వచ్చి తీసుకెళ్ళిపోయాడు. ప్రశ్నార్ధకం గా చూస్తున్న నాతో మొదటి సీనియరు "వాళ్ళోడే...." అన్నాడు. ఆ తర్వాత అతడి ఉపదేశం ఈ విధంగా సాగింది.<br /><br /><br />"చూడు తమ్ముడూ..! రేపు మనోళ్ళని పరిచయం చేస్తాను. టచ్ లో ఉండు. రేప్పుద్దున్న నీకేదైనా అవసరం వస్తే నీ ఫ్రెండ్సెవరూ సాయం చెయ్యరు. మనోళ్ళే చేస్తారు."<br /><br /><br />"ఈ ఊరులో *******ల డామినేషను ఎక్కువ!"<br /><br /><br />"మీ క్లాసు లో ఇంకా ఎవరెవరు మనోళ్ళునారో కనుక్కో! రేపు సాయంత్రం నాకు ఇవ్వాలి."<br /><br />ఆ రోజు రాత్రి దుప్పటి ముసుగు కప్పుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడిచాను. అది ర్యాగింగు వల్లా? ఇల్లు గుర్తురావడం వల్లా?నా ఒక <span class=" transl_class" id="2" title="Click to correct">చిన్న</span> నమ్మకం నిర్ధాక్షిణ్యంగా నలిపివేయబడటం వల్లా అంటే మాత్రం చెప్పలేను.<br /><br />On that night my little belief about the pristinity of young generation was shattered!<br /><br /><br />మా రూమ్మేటు ది కూడా అదే పరిస్థితి. నీ ఫేవరెట్ హీరో ఎవరని అడిగారా?? నీ కులం వాడి పేరే చెప్పాలి. వాడు ఒక హిట్టిచ్చి పదేళ్ళవుతున్నా, ఇంకా ఆప్పుడప్పుడే సినిమాలు చేస్తున్న బుడ్డోడైనా సరే..!<br /><br /><span class=" transl_class" title="Click to correct">అదే</span> నిన్ను ర్యాగింగ్ చేస్తున్నది వేరే కులం వాడైతే న్యూట్రల్ గా ఉండే పేరేదైనా చెప్పాలి.<br /><br />"వాడితో తీసుకున్నావేరా రూము? మన వాళ్ళెవరూ దొరకలేదా??"<br /><br />"ఒరేయ్! అక్కడ ఎవరో మన అమ్మాయిని ర్యాగింగ్ చేస్తున్నారట. పదండ్రా!"<br /><br />కులం బలవంతంగా నరాల్లోకి ఇంజెక్టు చెయ్యబడుతుంది. you can't help it!<br />ఈ ఉన్మాదానికి పరాకాష్ట "కుల పండగలు". జనవరి లో వీటి హడావిడి మొదలవుతుంది. ప్రతీ కులానికి ఒక గ్యాంగ్ తయారై నాయకత్వ భాద్యతలు నెత్తిన వేసుకుంటుంది.<br />కాలేజ్ యాజమాన్యానికి తెలియకుండా రహస్యంగా ఏర్పాట్లు జరుగుతాయి. నేను రాను అని చెప్పినందుకు ఒక సీనియరు నాకిచ్చిన వివరణ ఇలా ఉంది.<br /><br />" మేమేమీ కుల పిచ్చోళ్ళం కాదురా!ఏదో కొన్ని గంటలు సరదాగా<br />డాన్సులు కడతాం. అమ్మాయిలతో కబుర్లు చెబుతాం. తింటాం. వచ్చేస్తాం. ఈ మాత్రం దానికి పెద్ద సిద్ధాంతాలు,రాద్ధాంతాలు ఎందుకు బే??"<br /><br />మరి నాకు ఈ "మనం" అన్న పదం దగ్గరే చిరాకొస్తోందే..?<br /><br />ఈ కుల పండగల అజెండా ఇదీ....<br /><br />అయా కులానికి చెందిన local heroes ని అతిధులుగా పిలుస్తారు.వారు ఆ కుల ప్రాశస్త్యాన్ని వివరిస్తూ ప్రసంగిస్తారు.<br />తమ కుల హీరో పాటలకు డాన్సులు వెయ్యడం, వేరే కుల హీరోలని వేళాకోళం చేస్తూ skits చేయడం, and ofcourse flirting with the opposite sex of same caste!<br /><br />it's a god damn brainwash!!!<br /><br />మొత్తానికి కొన్ని నెలల వ్యవధిలో తెల్ల కాగితం లాంటి ఫ్రెషర్ మనసు మీద "కులకోటి" రాయబడుతుంది. ఆ పై సంవత్సరం వృత్తం మళ్ళీ మొదలవుతుంది.<br /><br />ఇది కేవలం మా కాలేజ్ కే పరిమితం కాదు. నాకు తెల్సి ప్రతీ ఇంజనిరింగ్ కాలేజ్ లో జరిగేదే..! కాకపోతే dominant caste మారుతుంది అంతే.....<br /><br /><br /><p>*******************************</p><p><br />నేనూ ఈ brainwash కు అతీతుడిని కాదు. సీనియర్ల వత్తిడి భరించలేక ఒక ఏడాది ఈ పండగకి వెళ్ళాను.</p><p>అప్పుడప్పుడూ నాలోనూ ఎక్కడో ఈ ఫీలింగ్ ఉందని నిరూపించే ఘటనలు జరుగుతుంటాయి. పేపర్లో ఎక్కడో నా కులం వాడికి ఎదైనా అవార్డు వచ్చిందని చదివినప్పుడు, ఎవరైనా పరిచయం చేసుకుంటూ తమ పేరు చెప్పినప్పుడు ఆ పేరులోexplicit గా నా కులం పేరు ఉన్నపుడు క్షణకాలం మనసులో ఎదో మెరుపు! మరుక్షణం సిగ్గేస్తుంది. ఆ తర్వాత దీనికి కారణమైన సీనియర్లపై కోపం వస్తుంది. ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయత! అప్పుడు నాకు నేనే సర్దిచెప్పుకుంటాను. </p><p>"May be i have a bit of involuntary caste feeling. But atleast, i am not proud of it! "</p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-2415406656412823102?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-36423633986206172192008-04-19T09:02:00.000-07:002008-04-19T10:17:32.543-07:00<p>ఈ రోజే సినిమాలు చూసే ప్రేక్షకులు ఎన్ని రకాలో విభజిస్తూ ఒక బ్లాగు చూసాను. అలాగే క్రికెట్టు మాచ్ లు చూసే వాళ్ళని కూడా విడదియ్యచ్చు కదా అనిపించింది. మన తెలుగు దర్సకుల్లా నిర్లజ్జగా అదే స్టైలులో ఈ పోస్టు రాయడానికి నిశ్చయించాను.</p><p>ఇండియాలో క్రికెట్ కున్న క్రేజు గురించి మళ్లీనేను చెప్పక్కర్లేదు. క్రికెట్ వస్తోందంటే కిళ్లీ కొట్ల నుంచి మల్తిప్లెక్సుల దాకా</p><p><span class="">ఎక్కడ టివి ఉంటే అక్కడే అతుక్కుపోతాము. అలా గుంపులో నిలబడి క్రికెట్ చూస్తున్నప్పుడు సాధారణమ్ గా</span></p><p><span class=""><span class=""></span> కనబడేవాళ్ళిదిగో...</span></p><p><span class=""></span> </p><p>నిశ్శబ్ద అభిమానులు:</p><p> వీళ్ళు పెద్దగా సందడి చెయ్యరు. మౌనంగానే ఆటని ఆస్వాదిస్తారు. మహా ఐతే అందరితో కలిసి చప్పట్లు కొడతారంతే....</p><p> కాని ఈ కేటగిరి చాలా రేర్.</p><p>వీరాభిమానులు:</p><p> అసలు హడావిడి అంతా వీళ్ళదే... ఇండియా గెలుస్తుంటే విజిల్సూ, ఓడుతుంటే నిట్టూర్పులూ...అసలు </p><p>ఓడిపోతున్న మన వాళ్ళు కూడా అంత ఫీలవరేమో... </p><p><span class="">షాట్లు కొడుతుంటే కేకలు మావా అంటారు. రెండు బాల్సు తిన్నారా.. ఎవడ్రా వీడిని సెలెక్ట్ చేసింది?? అని ఎగురుతారు.</span></p><p><span class=""> రెండు వైడులు వేస్తే యార్కరు వేయడం కూడా రాదారా వీడికి?? అని అమితాశ్చర్యపోతారు.</span></p><p>వీళ్ళని అబ్జర్వు చెయ్యండి ఈ సారి. భలే కామెడీ గా ఉంటుంది.</p><p>నిరాశావాదులు:</p><p><span class=""> వీళ్ల పక్కన ఉన్నామంటే నరకమే... మనమ్ మాచ్ గెలిచే చాన్సు కిన్చిత్ కూడా లేదని వీళ్ళ ప్రగాఢ నమ్మకం.</span></p><p>అయినా చూస్తారు. చూస్తూ ఉరుకుంటారా.... 20 బాల్సులో ౩౦ కొట్టాలా? మనవల్లెక్కడవుతుందీ... మాచ్ పోయినట్టే... అని పెదవులు విరుస్తూ వాళ్ళ predictions తో మన బుర్ర తింటారు.</p><p>ఆశావాదులు:</p><p><span class=""> ఈ పాటికి మీకు అర్థమైపోయే ఉంటుంది. 50బాల్సు లో 150 కొట్టాలి, శ్రీశాంత్,మునాఫ్ బాటింగు చేస్తున్నా వీళ్ళు ఆశ వదులుకోరు. పైగా శ్రీశాంత్ ఒకసారి రెండు సిక్సులేసాడు తెలుసా అని statistics చెబుతారు.</span></p><p>వీళ్ల వల్ల మనకి అట్టే బాధ లేదు.</p><p>విర్చువల్ కెప్టెన్లు: ( సరైన తెలుగు పదం దొరకలేదు. మన్నించండి)</p><p> ధోనీ కన్నా తామే మంచి కెప్టెన్ లమని వీళ్ళ నమ్మకం. టీవీ ముందు నిలుచునే సలహాలు ఇచేస్తారు.</p><p>"ఇఫ్ఫుడు పఠాన్ ని దింపాలి బౌలింగుకి..."</p><p><span class="">" ద్రావిడ్ దిగేడేంట్రా బాబూ...!" </span></p><p><span class="">" మూడో స్లిప్పుని తీసేసి మిడ్ ఆన్ లో పెడితే దొరికిపోతాడ్రా. ఆ మాత్రం ఐడియా రాలేదు వీడికి..."</span></p><p><span class=""> ఇల్లా ఉంటుంది వీళ్ళ వ్యవహారం. చేతిలో ఉన్న కూల్ డ్రింక్ బాటిలుతో వాళ్ల బుర్ర పగలగొట్టాలనిపిస్తుంది నాకైతే...</span></p><p>అభిమాన సంఘాలు:</p><p><span class=""> సినిమాల్లోకి మల్లే ఇక్కడా వీరాభిమానులు ఉంటారు. వాళ్ళ అభిమాన ప్లేయరు లేనిదే జట్టు గెలవడం కల్లని</span></p><p>వీళ్ళ నమ్మకం. అందుకే సదరు ఆటగాడు అవుటవ్వగానే లేచి వెళ్ళిపోతుంటారు. </p><p><span class="">ఇండియా గెలిచిందా లేదా అన్నదానికంటే ఆ ప్లేయరు బాగా ఆడాడా లేదా అన్నదే వీరికి ముఖ్యం.</span></p><p><span class="">వీళ్ళకి కిర్రెక్కించాలంటే ఆ ప్లేయరు ని ఓ మాటని చూడండి. దెబ్బకి పోలేరమ్మ పూనకపోతే అడగండి!</span></p><p>దేశభక్తులు:</p><p><span class=""> వీరిది అదోరకం దేశభక్తి. పాకిస్తాన్ ఆటగాడు ఏమీ అనకపోయినా వీళ్ళు మాత్రం "మార్ సాలే కో, మార్" అని</span></p><p>తెగ ఆవేశపడిపోతుంటారు.</p><p><span class=""> ఇక పాకిస్తాన్ వాడు కాస్త ఎక్కువ చేసాడా?? అక్కడ మాచ్ రిఫరీ ,అంపైర్ రియాక్షన్ల కన్నా వీళ్ల రియాక్షన్ ఎక్కువగా ఉంటుంది. నాలుగు ఐదు బూతులతో వాణ్ణి కడిగేస్తే గానీ వీళ్ళకి మనస్సాంతి ఉండదు.</span></p><p><span class=""> నాకైతే కొన్నిసార్లు మొత్తం "దేశభక్తి" అన్న కాన్సెప్ట్ మీదే విరక్తి వస్తూ ఉంటుంది.</span></p><p>ఉపసంహారం:</p><p><span class=""> ఇవీ ఈ రోజు క్రికెట్ చూస్తూ నేను పరిశీలించిన స్వభావాలు. నాకైతే క్రికెట్టు చూడటం ఎంతో, ఈ విభిన్న కేటగిరీల జనాలని గమనించడం కూడా అంతే సరదాగా అనిపిస్తుంది! </span></p><p>లోకోభిన్నరుచి.....</p><p><span class=""> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-3642363398620617219?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-24758378455857352732008-04-06T03:38:00.000-07:002008-04-06T04:15:20.298-07:00<p>ఇంకా వెలుగు రేఖలు పూర్తిగా విచ్చుకోకముందే సముద్రం ఒడ్డున ఇసుకలో కూర్చుని ఆ అలలు మీతో చెప్పే గుసగుసలని వినడానికి ప్రయత్నించారా?</p><p>వణికించే చలికాలంలో పొద్దున్న నీరెండ శరీరానికి చురుక్కుమని తగులుతుంటే కలిగే హాయిని అస్వాదించారా?</p><p>వెన్నెల వెలుగులో ముస్తాబైన లోకాన్ని చూడాలా? లేక ఆకాశం ఆంతా నిండిన ఆ జాబిలిని చూడాలా? అన్నసందిగ్ధం లో ఎప్పుడైనా కొట్టుమిట్టాడారా? </p><p><span class="">అసలంత సౌందర్యం భరించలేక కళ్ళల్లో ఎప్పుడైనా నీళ్లు తిరిగాయా?</span></p><p><span class="">ధనుర్మాసంలో చుట్టూ ఉన్నప్రపంచాన్ని పొగమంచు కప్పేసిన సుప్రభాత వేళ చెప్పులు లేకుండా పచ్చిక మీద నడిచారా? మంచు బిందువులు పాదాలకు చక్కిలిగింతలు పెడుతుంటే ఆ గిలిగింత ఎలా ఉంటుందో అనుభవమేనా?</span></p><p><span class="">భోరున కురిసినవాన వెలిసిన తరువాత తడిసి ముద్దైన ప్రకృతి కాంత సొగసులు గమనించారా? ఆకుల మీద నిలిచిన నీటి బిందువుల లావణ్యం చూసారా? </span></p><p><span class="">నడివేసవి మధ్యాన్నంఒక చెట్టు కింద సేద తీరుతూ పరిసరాలని గమనించారా? ఆకుల గలగలలు,వీచే గాలి, కూసే పక్షులు మీతో ఏదో మాట్లాడుతున్నట్టు అనిపించిందా? </span></p><p><span class="">పౌర్ణమి రోజు సాగర తీరాన పొంగి వస్తున్నఅలల మీద నాట్యమాడుతున్న చంద్రకిరణాలతో స్నేహం చేసారా?</span></p><p><span class=""> ******************</span></p><p><span class="">ఆలోచిస్తే ప్రపంచంలోని గొప్ప గొప్ప ఆనందాలన్నీ డబ్బు తో కొనలేనివే....</span></p><p><span class="">ఆస్వాదిస్తే అన్నిటికన్నా గొప్ప కవిత్వం ప్రకృతే... </span></p><p><span class=""></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-2475837845585735273?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-56384465050342482052008-02-08T05:45:00.000-08:002008-02-08T05:49:11.328-08:00ఊహ తెలిసినప్పటినుంచి నాకు ఒక కల ఉండేది. ఊహూ... ఇది కొంచెం ఓవర్.కొంచెం వయసు వచ్చినప్పటినుంచి ఒక కల ఉండేది...ఆ కలలో నాకు ఒక ముద్దు మరదలు ఉంటుంది. ఉండడమే కాదు, నన్ను ముద్దుగా 'బావా...' అని పిలుస్తుంది.కానీ ఆ కల కలగానే ఉండిపోయింది. అలాగని నాకు మరదలు లేదనుకోకండి. లేకేం, బహువచనంలో ఉన్నారు.ఇద్దరు ఉన్నారు.కానీ ఏం లాభం?? చిన్నప్పటినుంచి చూస్తన్నా...(వాళ్ళ చిన్నపటినుంచి). "ఓరేయ్" "ఏరా" "ఓయ్" ఈ పిలుపులు తప్ప ఇంకో పిలుపు ఎరగను. ఓ సారి మా అమ్మమ్మ "ఏమే...వీడిని బావా అని పిలవచ్చు కదే..." అని అంటె ఒకసారి నన్ను ఎగాదిగా చూసి ముక్త కంఠంతో మొహాన ఉమ్మేసినంత పని చేసారు.ఈ జన్మకింతే అని సరిపెట్టుకున్నాను. పోన్లే... మనకంటూ ఒక లవరు రాదా?? దాన్నే రిక్వెస్టు చేద్దాం "బావా" అని పిలవమని అని ఆనందపడ్డాను. ఏళ్ళు గడిచాయి. దేవుడి దయ వల్ల లవరు కూడా సెట్టైంది.(నువ్వు నాస్తికుడివి కదా... అనకండి.కొన్ని పదాలు పడితేనే కొన్ని వాక్యాలు బావుంటాయి.). వన్ ఫైన్ మార్నింగ్ తనతో నా చిరు కోరిక విన్నవించాను.రెండు నిమిషాలు పైకి కిందకి చూసి ఫక్కున నవ్వింది. నవ్వి ఊరుకుందా?? ఏడిసావ్ .. వెధవ కోరికలూ నువ్వూనూ అని చక్కా పోయింది.నేనూ, నా ఆశ మిగిలాము. ఇంకా ఆశ చాలక తనకి చెల్లెలి వరస అయ్యేవాళ్ళెవరైనా ఉన్నారేమో కూపీ లాగాను.చెల్లెళ్ళు లేరు కానీ అక్కలు కుప్పలుగా ఉన్నారు, సర్దుకుంటావా? అని అడిగింది.పోనీ నాన్నకి చెప్పి ఎవరినైనా దత్తత తీసుకునేలాగ చెయ్యనా? అంది. అని నవ్వడం మొదలెట్టింది. బిక్కమొహం వెయ్యడం నా వంతైంది.<br /> పుండు మీద కారం అంటే ఏంటో తెలుసా?? బాలక్రిష్ణ సినిమాలో హీరోయిన్లలాగా నా లవరుకి కుప్పలు తెప్పలుగ ఉన్నారు.... బావలు!! తన సెల్ ఫోన్ అడ్రెస్ బుక్ చూస్తే పేర్లు వరసగా కనిపిస్తాయి, రమెష్ బావ,కామెష్ బావ,పండు బావ, బుజ్జి బావ.. ఇలా...! అడిగితే ఇది మరీ బావుంది. నాకు చిన్నపటినుంచీ ఇలాగే అలవాటు అంది.ఉక్రోషం కొద్దీ "ఠాట్!అలా పిలవడానికి వీల్లేదన్నా"ను.అంతే...నేనెంత మేల్ చావనిస్టిక్ పిగ్ నో, నేను తన స్వేచ్చని ఎలా కాలరాయాలని చూస్తున్నానో వివరిస్తూ క్లాసు పీకింది. దెబ్బకి సాయంత్రం చలం గారి ఫొటో ముందు నుంచుని లెంపలేసుకుని క్షమాపణలు చెప్పుకున్నాను.<br /> ఈ బాధలన్నీ బావాయణంలో మొదటి భాగం మత్రమే... రెండో భాగం ఇంకెప్పుడైనా...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-5638446505034248205?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-88401835312129960262007-11-23T04:27:00.000-08:002007-11-23T05:15:33.219-08:00ఇల్లు కట్టి చూడు...పెళ్ళి చేసి చూడు... అన్నారు గాని అని శుద్ధ అబద్దం.<br />ఈ రియల్ ఎస్టేటు వచ్చాక ఎవ్వడూ ఇల్లు కట్టుకోవటం లేదు. కొనుక్కుంటున్నారు.<br />ఇహ పెళ్ళి అంటారా? మహా మహా మెగా స్టార్లకే పిల్లల పెళ్ళిళ్ళు జరిపించుకునే అద్రుష్టం లేదు.మనమెంత?? అందుకని అదీ వేస్టు.<br />కాలం తో పాటు సామెతలూ అప్ డేట్ అవుతాయి. అలా పుట్టిన కొత్త సామెత "ఇల్లు వెతికి చూడు...".<br /><br />ఈ సంగతి మొన్న నాకు మద్రాసు లో రూము వెతుక్కునేటప్పుడు అవగతమైంది. ఓసోస్ ఇల్లే కదా సాయంత్రం అంతా తిరిగితే రాత్రికి దిగిపోవచ్చు అనుకున్నాం గానీ, నిజం చెప్పద్దూ.... దూల తీరిపోయింది.శ్రేయోభిలాషులందరూ బ్రోకరు అనే వాడి అండ లేకుండా పని అవదన్నారు. సర్లే కదా అని ఓ నాలుగు బ్రోకర్ల నంబర్లు సంపాదించి వేట మొదలెట్టాం.<br /><br /><br /> అసలు ఈ సాఫ్టువేరు ఉద్యోగాలు చేసుకోవడం కన్నా ఆ బ్రోకరు పని చేసుకోవడం సులువేమో?? అహాహా... ఏమి దర్జా?? ఏమి స్టైలు?? వాళ్ళేదో సంఘ సేవ చేస్తున్నట్టు మేమేదో వళ్ళ కరుణా కటాక్ష వీక్షణాల మీద ఆధారపడ్డట్టు మట్లాడతారు. పైగా ఇల్లు చూపించినందుకు వీళ్ళకి ఒక నెల రెంటు ఇవ్వాలంట!<br />ఇహ తిరిగాం చూస్కోండి...ఒకడు వేల్చెరి లో ఖతర్నాక్ ఇల్లు ఉందంటాడు.అక్కడి నుంచీ ఫోనులో దైరక్టు చేస్తాడు. దాన్ని బట్టి మనం ఇల్లు ఎక్కడో పట్టుకోవాలన్న మాట! ఆ ట్రెజరు హంటు ఎల్లాగో సాల్వు చేసి వెళ్ళామా... వాడు చూపించే ఇల్లు నిజంగానే ఖతర్నాక్ సినిమా లాగే ఉంది. <br /> ఇంకో బ్రోకరు నేను బిజీ గా ఉన్నాను సాయంత్రం కాల్ చెయ్యమంటాడు.ఇంకోడికి ఫోనె చేస్తే కొట్టివక్కం రండి.పిచ్చెక్కించేస్తానన్నాడు. మళ్ళీ ట్రెజరు హంటు మామూలే...మీకు గనక చెన్నై టోపోగ్రఫీ తెలిసి ఉంటే మా భాధలు ఇంకా బాగ అర్థం అయ్యేవి.<br /> ఆఖరికి మా పరిస్థితి ఎల్లా తయారయ్యిందంటే.. రోడ్ల వెంట నడిచి నడిచి, ఓపిక చచ్చి, ఆ రోడ్డు పక్కనే కూలబడి ఎవరైనా బిచ్చగాళ్ళని పొరబడి చిల్లర వేస్తారనే భయం తో మా ఐడి కార్డులు కనబడేలా పట్టుకుని... ఆహ... ఆ సీను వెండి తెర మీద చూడాల్సిందే గాని చెప్పాల్సింది కాదు.<br /><br />అల్లా నాలుగు రోజులు కుక్కల్లా తిరిగితే ఒక ఇల్లు దొరికింది.అమ్మయ్య అనుకున్నాం. కాని ఆ మర్నాటికే పిక్చర్ అభీ బాకీ హై దోస్త్ .....అని అర్థమైంది.మా ఇంటి ఓనరు ఒక నీచ్ కమినే కుత్తే గాడు.వాడి గురించి తల్చుకుంటుంటేనే నా రక్తం మరిగిపోతోంది.మమ్మల్ని ఎన్ని రకాలుగ దోచుకోవచ్చో అన్ని రకాలుగు దోచుకుంటున్నాడు.రోజుకు పది సార్లు వచ్చి ఇన్స్పెక్షను చేస్తాడు.రోజుకు ఒక కొత్త రూలు పెట్టి మా.........(లోక గ్నానం ఉన్న వాళ్ళు పూరించుకోగలరు )<br />మా పని మనిషి కి కొంచెం అలక ఎక్కువ అంటే అది అండర్ స్టేట్మెంటే అవుతుంది.పాపం నా లవరు కూడా అన్ని సార్లు అలిగి ఉండాదు నా మీద!<br /><br />ఇవీ మేము మా గ్రుహాన్వేషణలో ఎదుర్కున్నట్టి ఎదుర్కుంటున్నట్టి కష్టాలు.గత పోస్టులో నొఇడా గురించి ఆవేశం లో అవాకులు చెవాకులు వాగినందుకు మీ అందరి సమక్షంలో లెంపలు వేశుకుంటున్నాను.ఇప్పటి మా లైఫు తో పోలిస్తే అది కేక!అరుపులు!! మెరుపులు!!!<br /><br />కొసమెరుపు: ఈ పదిహేను రోజుల్లో నాకు అర్థమైంది ఏంటంటే చెన్నై లో ఉద్యోగం చెయ్యడం కన్నా చిన్న కాకా హోటలు పెట్టుకోవడం బెస్టు.ఇంకా రిచ్చు గా బతకాలంటే ఒక ఆటో నడుపుకుంటే సరి...<br /> శ్రీ మద్రమారమణగోవిందో హరి!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-8840183531212996026?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-86725271857925769962007-10-05T06:27:00.000-07:002007-10-05T06:55:58.502-07:00అంతా క్షణాల్లో జరిగిపోయింది.మెయిల్ రావడం,సామాన్లు సర్దుకోవడం,రైలు ఎక్కడం,డిల్లీ లో దిగడం ILP కి రావడం... అంతా కలలా ఉంది.<br /><br />అక్కడి నుంచి మొదలయ్యాయి నా కష్టాలు.ILP అంటే ఎదో........ఊహించుకున్న నాకు REALITY చూడగానె భళ్ళుమని ఎదో పగిలిన శబ్దం వినిపించింది. అది నా గుండె అని ఒక సెకను తర్వాత అర్థమైంది.హాస్టల్ తాజ్ బంజారా లెవెల్లో ఊహించుకున్నాను. ఇది చూస్తే శ్రీ దుర్గా భవాని లాడ్జ్ లెవెల్లో ఉంది.పొన్లే పాపం , మన కంపెనీ యే కదా సర్దుకుపొదామనుకున్నాను.<br /> <br /> నాకు నోట్లో నాలుక లేదని వాడికి తెలిసిపొయినట్టుంది. ఇద్దరు ఉండాల్సిన రూం లో ముగ్గురిని కుక్కాడు. పైగా అని ఒక లెటరు చేతిలో పెట్టాడు. రూము మళ్ళీ డిటొ దుర్గా భవాని విలాస్.<br /><br />అసలే ఆకలి మీద ఉన్నానేమో వెంటనే భోజనానికి వెళ్ళాను.చూడ్డానికి ప్లేటు ఫుల్లుగానే ఉంది.అన్నం పసుపుగా ఉంది. పప్పు లో వెయ్యాల్సిన ఉప్పంతా తీస్కొచ్చి మజ్జిగ లో వేసాడు.<br />(ఒక శుభ దినాన అన్నం లో స్క్రూ వచ్చింది. అది వేరే సంగతి. )<br />ఒక పదార్ధాన్ని చూపించి అది స్వీటా హాటా అన్నాను. వాడు ఏమో అన్నాడు. అప్పుడినా నేను ఆగచ్చు కదా? పెద్ద హీరో లాగ టేస్టు చేసాను.<br /><br /><br />దిమ్మ తిరిగి మైండు బ్లాకైంది.దెబ్బకి రూము కి వెళ్ళి మంచం మీద పడి నిద్ర పోయాను.<br /><br />ఇక్కడ ఉన్న సీనియర్లు రకరకాల కష్టాలు చెప్పి మమ్మల్ని ఎంటర్ టైన్ చేసారు. "దోమలున్నాయి జాగర్త" అని నోటిసు కూడా కనిపించింది.<br /><br />క్లాసులు మొదలయ్యాక ఇక మా భాధలు చెప్పనలవి కాదు.<br />ఇది కాలేజ్ కాదంటారు. మేము స్టూడెంట్స్ కాదంటారు. కాని మేము హోం వర్కులు చెయ్యాలి. అస్సైన్మెంట్లు రాయాలి.ఎగ్జాములకి చదవాలి.<br /><br />ఓ సారి మాకు "జీతం పెంచామహో"అని నోటీసు వచింది.<br />దెబ్బకి ఒక్కళ్ళు డ్రీం సాంగులు వేసేస్కున్నాం.<br />మూడు లక్షలని ఒకడు, నాలుగు అని ఒకడు.....<br />ఆఖరికి మా బోసు గాదు అరగంట సేపు మీటింగు పెట్టి మాకు నెలకి నలభయ్ రూపాయలు పెంచాం, పండగ చేసుకోమన్నాడు.దెబ్బకి మా ఫేసులు చూడాలి.కత్తి వేటుకి నెత్తురు చుక్క లేదు. <br /><br />అన్నట్టు మీకు బోసు గురించి చెప్పలేదు కదూ...<br />ఇక్కడ సుమిత్ బోస్ అని ఒక జీవి ఉంటాడు. సీతయ్య లాగ ఎవడి మాటా వినడు. నవ్వుతూ వాతలు పెట్టే రకం.అసలు ఇల్ప్ ఐపోయేలోపు వీడిని మంకీ కేప్ వేసుకుని చితక్కొట్టెయ్యాలి.<br /><br /><br />పోన్లే అని వాడిచ్చిన రూముల్లో సర్దుకుపొతుంటే ఇంకో ఫిట్టింగు పెట్టాడు.ఎదో నార్త్ అమ్మాయిలని చూస్కుంటూ భాధలు మర్చిపోతున్న మమ్మల్ని తీస్కెళ్ళి పది కిలోమీటర్ల దూరంలో ఇంకో హాస్టెల్లో పడేసాడు<br /><br />బీటు కొట్టే యోగం లేకపోతేనేమి, నెట్టు ఉందిగా పండగ చేసుకుందాము అనుకున్నాను.దానికి కూడా వంద షరతులు పెట్టాడు.ఇక్కడా ఆర్కుట్ కాదు కదా జిమైల్ కూడా ఓపెన్ కాదు.<br /><br />ఈ బ్లాగు రాయడానికి నేను వారం రోజులుగా కష్టపడుతున్నాను.<br /><br />ఇక చూస్కోండి.మా జీవితం అంతా బస్సు వచ్చిందా? మిస్సైందా? ఎక్కామా? సీటు దొరికిందా? ఇదే గొడవ....<br /><br />మా చుట్టాలంతా ఢిల్లీ లో జాబ్ అంటే ఎదో.........అనుకుంటున్నారు.వాళ్ళకు తెలియని ఘోర నిజాలు మీ ముందు ఉంచుతున్నాను....<br /><br />ఒక పెన్ను కొనుక్కోవాలంటే నెను రెండు కిలోమీతర్లు వెళ్ళాలి.<br /><br />ఒక సినిమా చూడాలంటే గంటా సేపు ప్రయాణం చెయ్యాలి.<br /><br />ఇక్కడ పెరిగే పురుగుల మీద ప్రయోగాలు చేసి ఏ సైంటిస్టైనా నోబెల్ ప్రైజు కొట్టేయచ్చు.<br /><br />ఈ సోది అంతా మాకు ఎందుకు? మమ్మల్నేమి చెయ్యమటావు అంటారా?<br /><br />ఆస్తికులు నా కోసం దేవుణ్ణి ప్రార్థించండి...<br /><br />నాస్తికులు... పెద్దగా చెయ్యగలిగింది లేదు! నా కోసం ఒక్క కన్నీటి చుక్క రాల్చండి....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-8672527185792576996?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-65760888899095440042007-09-21T07:48:00.000-07:002007-09-21T08:31:32.201-07:00Few days ago, our facilitator Mrs.Sangeeta Roy asked us if we think this is an male dominating society??? Surprisingly, most of the boys thought so. and more surprisingly, only few girls of our class thought so... I got no clue why anyone can disagree with this fact. But that incident inspired me to write this post.<br /><br /> Again, there is lot of hypocrisy. Our culture respects women a lot. women are treated as godesses. women are respected a lot. blah blah blah....<br /><br />But in my opinion, after islam, its in hinduism where women are mostly repressed. But its disguised in the form of respecting them.(sorry, i could not resist draging religion into this matter.i hate it so much!!)<br /><br />In past, women are not even allowed to speak to other men except their husbands and few relatives. They practically used to live in kitchen. They have no right to take decision in family matters. No education, No job, No hobbies.... Their duty is to cook and look after the children.<br /><br /><br />The times have changed. Now women are into everything. They are doing jobs. They are getting education. They are having friends. They are going out and partying. HAPPY ENDING??<br /><br /> NO WAY....!!<br /><br />I wont agree that women are free today.I will say that their position got worse. What they are getting is virtual freedom. It creates the feeling that freedom is there. But in reality, it isn't there!!<br /><br />I will tell u why.....<br /><br />In past, the duty of women is to take care of household chores. Now the poor working women have an extra burden. Even they work like their husbands, they have to take care of household chores again at home. we, men are still behaving like we are the only bread winners. And the sadest part is, the women are accepting it!(I am not talking abt metros and aristocratic families here. )<br /><br /><br />In past, the women are not allowed to go out and mingle with others. now they do.<br /> But with a *(conditions apply) tag. No matter how much they are earning, they have to ask permission if they want to go out at night time. Is it the same with earning male members of the family???<br /><br />Ofcourse, when I am discussing this with my friends, they said that these rules are for their own safety. Right, but who are they facing danger from?? Again, men?? isn't it????<br /><br /><br /><br />This attitude is injected to us right from childhood. The degree of freedom given to male and female children will be different. Female child will be alway under probation.<br /> whenever i offer my mom to wash the dishes or clean the floor, she goes crazy saying that they are chores of a women and i should not do them. I can understand her fear. She is afraid that i will do all these chores for my wife. How pity??<br /><br /> Whats wrong with being a woman?? Why can't they have fun like men?? Why do they need to take permissions from everybody for simple things like going to a movie?<br />Why should n't we lend them a helping hand in house chores??<br /><br />And to those men who say proudly " i give my wife full freedom.."<br /> "who are u to give her freedom?? who gave u power in first place to relinquish it??<br /><br /> ANSWERS ANYBODY???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-6576088889909544004?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-70079340575748039692007-08-12T02:21:00.000-07:002007-08-12T03:30:39.504-07:00India is a secular country. India is a democratic country. The most distingushing point of indian democracy is freedom of expression. Everybody are entitled to their own opinion.<br /> The points we read in our school text books are nothing but myths. Freedom of expression...? my foot!!<br /><br /> This topic is closely related to my first post-Fans or fanatics. There i pointed the fact that u cant say openly that u didnt liked the picture of a star infront of his fans.<br /> If a relatively trivial topic like cinema can cause such a rage, what can we expect of religion, a drug which defies all rational thoughts??<br /><br />Thats exactly what happened to Taslima Nasreen in hyd. Whats her mistake?? She criticized Islam in some ways in her books! Big deal!!!<br /><br />The most shocking aspect is the people who assaulted her are Members of Legislative assembly.<br />and They are not a bit ashamed of what they did.<br /><br /> Leader of MIM owaisi gave a public statement that if Taslima again came to hyd, they have to implement the Fatwa. Now,thats wat concerns me most- an MLA publicly issues a death threat to a foreign woman and nobody cares!!<br /><br />The MLA s are roaming freely in the streets. and they filed a case against Taslima that she hurt their religious sentiments!!!<br />Thet do not get slightest bit of reprimand from the political parties or leaders!<br />More over, Gulam Nabi Azad advises the writers to stay out of religious topics in their writings.<br /><br />PINNACLE OF DEMOCRACY, IS'NT IT???<br /><br />If u say that u r an atheist,people watch u as if u r a new breed of an animal. some instantly start arguing.<br /><br />If u r in a park with ur girlfriend, u never know in which moment, SHIV SENA or RSS people<br />catch u and beat u. hell, they dont even let people celebrate valantines day!! how do they feel if we go and interrupt their puja sayin that we dont believe in such rituals??<br /><br />INDIA IS CELEBRATING 60YEARS OF INDEPENDENCE, BUT WHEN I CONSIDER ALL THESE POINTS I GET THIS STRANGE FEELING- ARE WE INDEPENDENT YET??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-7007934057574803969?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-33068555154577925882007-07-18T07:43:00.000-07:002007-07-18T08:10:48.072-07:00i was just coming from shopping. i decided to catch a share auto as its the most economical and sensible thing to do.<br />i embarked one and sat on the baby seat. after some distance, two women stopped the auto. the driver requested me to sit beside him.<br />its quite uncomfortable thing to sit beside the driver when u travel in auto but i didnt mind. because its a share auto and u have to adjust sometimes.<br />but then the unexpected happened.<br />the driver started the auto and said to me" sorry అండి."<br /> <br /> i was bewildered first and then smiled at him.<br /> He said" ఏంటండి చిరునవ్వు విసిరారు నా కేసి...."<br /><br /> "ఇంత వరకు ఎవరూ ఇలా thanks చెప్పలేదు నాకు"అన్నాను.<br /><br />అతడు నవ్వి " చెప్పడం సంస్కారం సార్!"అన్నాడు ." మీరు సర్దుకున్నారు.నాకు పది రూపాయలు వచ్చాయి. చెప్పాలి కదా..."<br /><br />నేను మళ్ళీ నవ్వాను.<br /><br />" ఎం చేస్తూ ఉంటారు మీరు?" అడిగాడు.<br /><br /><br />జాబ్ వచ్చిందని చెప్పాను.<br /><br />"మీ future కి all the best సార్! "అన్నాడు.<br /><br />thanks చెప్పాను.<br /><br />ఇంతలో నేను దిగాల్సిన చోటు వచ్చేసింది.దిగి అతని గురించి అలోచిస్తూ ఇంటికి వచ్చాను.<br /><br />communication skills గురించి life skills గురించి special clasees join అయి మరీ నేర్చుకుంటున్నాము.నేర్చుకోగలిగితే జీవితం కంటే మంచి పాఠం ఉండదేమో.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-3306855515457792588?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-42722213219268967492007-05-26T10:35:00.000-07:002007-05-26T11:39:06.775-07:00Phew...! Its quite some time since i've bothered u with my posts. And i came with another one now.<br /><br /><br /> I am in hyderabad now and on a mission to watch as many movies as i can. In the last two days i watched two bolllywood movies- METRO AND SHOOT OUT AT LOKHANDWALA. Thinking about those films made me write this post.<br /><br /><br /> This may sound arrogant but I'm fed up with our telugu movies. Our making standards are really high but what about story and screen play?? For how long we have to watch stupid love stories, faction dramas, scenes where 50 + hero dances with 18- heroine with 100 group dancers, defeats 100 rowdies with single hand, dream songs in stupid foreign locations, the so called out of place item numbers.........<br /><br /> Just think. In this whole year, is there a telugu movie unanimously accepted by audience.<br />I dont think so... There are some movies commercially faring well but they are just better than the worse ones.Where does the fault lie?? <br /><br /> We still believe in formulas. A grand introduction of hero, a solo song, some love scenes, a separate comedy track, some sentiment scenes, a thrilling interval block, powerful flashback episodes, a grand climax fight, a mass song preceeding climax and if possible an item number. Isnt this the so called winning formula?( of course, subjected to slight variations)<br /><br /> Success does not have any formula. The secret lies in talent, hard work and innovation. The plight of our cinema changes only when our writers and directors start believing in story rather than stars, box office formulas and crazy combinations.<br /><br /> Our telugu movies has some funny genres. For example take faction movies. The movie starts with our hero living in some place leading a peaceful life. There will be a heroine who loves him and does all sorts of romantic stuff to attract the audience and to please the audience. Then the grand flashback where the greatness of the hero is revealed. In this flashback there will be another heroine. but this heroine will be sort of family type. She usually dies at the end of flashback or waits for the hero till the climax. End the flash back, comes the climax where hero starts with a sword in his hand and teaches the villian a lesson. One introduction song of hero, two songs each with two heroines and one song with hero and both the heroines. This last song will be usually imagined by a comedian. Just try to count the pictures with this theme. I am sure u will lose it.<br /><br /><br /> Another problem with our heroes is that they lock themselves in a frame called image. Thats not the case with bollywood. The actor like tushar kapoor who acted in full length comedys like kyaa kool hai hum does the role of a gangster in shoot out at lokhandwala. The actor like akshay kumar who is famous for action roles did full length comedy like hera pheri. The most popular hero now in bollywood Abhshek bachan did so many cameos in many films. In shootout, he portrayed a role of a police who dies in first 2 minutes of the movie without even putting up a fight. Can we expect any of these things in telugu cinema. NO!!! The good thing about bollywood is that now there are no fixed artists for roles of heroes and villians. There are no heroes. Only artists.....<br /><br /><br /> One more thing i dont like about our movies is the egos of our stars- the lack of multistarrers.<br /> "I am open to multistarrers but we are looking for a good script" is a common dialogue from every hero. And by good script what they mean is equal weightage to their role if possible more weightage. Can balakrishna play second role in a chiranjeevis movie like salman did in sharukhs kkhh.... NO WAY. Our fans will not be satisfied will be the answer. I cant blame them. The only good thing i can remember is krishna playing Nagarjuna's father in VARASUDU. But he succumbed to pressure and didnt try it again.<br /><br /><br /> One may say" whats so special about bollywood. They are straight lifts from hollywood movies." Its true. But, original are not they are different, more real and convincing than most of our telugu films. What we need is a LAGAAN, a METRO, a MUNNABHAI( minus extra fights and songs ofcourse) , a OMKARA.....Just imagine how different their stories are, how fresh their treatment is... there is no scarsity of fresh plots or talents. The change should be in the attitude of our heroes and writers. Then only we can see some really memorable pictures in the future....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-4272221321926896749?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-23244831798950641242007-04-23T00:08:00.000-07:002007-04-23T00:50:26.535-07:00I've thought that I would write this topic after I left this Bhimavaram. But I am so eager to share my feelings with all of u that i decided to write it anyway.<br />I am on the verge of completing my student life.Paradoxically, I am feeling like a kid who is going to the school for the first time. Its just that the school I am entering now is called life. I am no longer secure like i was inside the gates of the college. I have to face the world. I have to choose a career. I have to build my life. I have to come out of my comfort zone. I have to leave few friends i have earned in my college life. This is really hard to imagine but its also necessary.<br /><br />Its not about what I did in engineering life. Its about what engineering life did to me<br />(I have borrowed this line from my room mate chaitanya. without permission ofcourse!)<br />so, what did engineering life did to me?<br /><br />It turned me from an adolescent to an adult.<br />It kept me from comforts of home and gave me a taste of life's challenges.<br />It introduced me to all kinds of people with different attitudes, different behaviours<br />and helped me calculate where i stand among those people.<br />It carved my personality although it may alter in future.<br />It gifted me with some friends I am really proud of.<br />Finally it prepared me for the battle called life.<br /><br />Our goals are different. Our paths are different. We have to part in pursuit of our goals.<br />The life ahead is not as sweet as it is now. but whenver u feel stressed, whenever u feel vexed,<br />whenver u feel enervated just remember these happy days. Remember ur old pals. The pranks u played, the jokes u craked, the secrets u shared, the mischiefs u managed.....<br /><br />Completing our graduation is like completing a chapter. The end of this chapter is not end of the book. There may be many chapters left. But I strongly feel that this particular chapter is the<br />most colourful and most entertaining one in everybody's life and whenever u think of it, a nostalgic smile dances on ur face..............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-2324483179895064124?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-15211217140199193512007-04-16T13:09:00.000-07:002007-04-16T13:17:25.131-07:00<div align="left"> <br /> <br /><br /><br /> I am wandering on the roads aimlessly. I never felt my self this much relaxed in my whole life. Now I don’t have to bother about my job, I don’t have to bother about my past, I don’t have to bother about my future, I don’t have to bother about this world…. This bloody chaotic world. Because I am dead…I committed suicide fifteen minutes ago… I am now a spirit…<br /><br /> I don’t want to discuss the reasons why I committed suicide. I didn’t even try to look at my dead body … I just walked out from the spot while people were gathering around my body…Now, what will happen..? Will guards of Yama come to me… or will some light fall on me and lift me up into heaven like in some Hollywood movies..? I waited there sometime but nothing happened.. I was bored and started wandering on the roads….<br /><br /> It is frustrating…what am I supposed to do? Wander in the streets like some stray dog..? Why don’t any one come to me and take me to heaven or hell or whatever it is…<br /><br /> To pass time, I went into a shopping mall. I started observing the people around me… I just started enjoying my self when I observed a man looking in my direction as if he is observing me… It is impossible though because I learned that I couldn’t be seen. But when he started walking in my direction, I doubted it…he came to me and spoke with a smile” hi, buddy!”<br /> I turned around to see if anybody is beside me…<br />“I am talking to you…buddy” he said.<br />I am surprised...” you can see me?”<br />“Of course...”<br />“Who are you?”<br />“Good question…! My name is Sumathi and I am a servant of god…”<br />I stared at him. He wore a casual pant, tucked in shirt, wore a tie, and wore formal leather shoes. And he is saying that he was servant of god…<br />“Don’t fall for my dress buddy...” he said”this is our uniform…”<br /> “You people have dress code..?” I asked.<br />He nodded, obviously enjoying my confusion.<br />“Ok. I believe you” I finally said” but where the hell are you for these fifteen minutes…? You are supposed to come as soon as I die…”<br /><br /> “A very bad question buddy..” he said calmly” you committed suicide…and that mean you ended your life well before your supposed time and we are not aware of that beforehand. I rushed to reach you as soon as possible. But when I reached the spot you were not there… I started searching you and found you doing some sort of window shopping and having fun…and I was questioned by you “ where are you until now?” now isn’t it a bit unfair…?<br /><br /> I am baffled by his words…”doesn’t god know when a person dies…? I mean I thought if a person committed suicide it is god’s wish and he knows it …”<br />He put his hand around my shoulder and started walking….<br /> “There are many conceptions buddy… and many misconceptions. If you are committing suicide you are distorting god’s preset schedule…and it’s a sin…<br /> “I … I don’t know…”<br /> “Don’t bother about it buddy…! You can’t do anything about it anyway…”<br /> “I guess so…” I said weakly…<br />He stared into my eyes” do you trust god…?”<br /> “I love him…” I said firmly…<br /> “Well… that answers a lot of questions…” he said puzzlingly…” Ok. Let’s start our journey…”<br /> “ Hey… wait a minute” I said” forgive my curiosity but am I going to heaven or hell?”<br /> “Neither…” he said.<br /> “What does that mean…?”<br /> He smiled sympathetically at me and I sensed that the answer is not going to be a pleasant one for me….<br /><br /> <br /> 2<br /><br /> ”You are not going anywhere buddy…”he said.<br /> “W…What…?”<br /> “Instead you’re going to meet god…!”<br /> “God…?”<br /> “Yup… it seems he is pleased with you …or may be he wants to tell you something…not every soul gets this kind of opportunity…buddy”<br />I cant believe my ears…”I am going to meet the god…? Wow”<br />“Ok! Let’s go…” I said eagerly.<br />“I am not going anywhere buddy…its you who are meeting the god…”<br />“Oh…why?”<br />“His instructions are clear buddy…I am not supposed to come…”<br />“It’s Ok…”I said “How to reach god?”<br />He smiled cheerfully…”That is your problem ….”<br />He went to a bike and started it…I am just recovering from the shock.<br />“Hey… wait…!” I said running to him.<br />“What do you mean? How the hell I know where god is…and how to reach him?”<br />Sumathi said” His orders are clear buddy…he asked me to explain the situation …that’s all. I am supposed to tell you the information…not to give you directions…”<br />“But…but god lives in heavens…how do I reach the heavens…?” the world around me is spinning.<br />“Don’t look at the heavens buddy…look around you …. Look in this world…<br />Don’t search with your eyes…search with your heart…I am sure you will find him” he wore a helmet and buzzed the horn.<br />“C’mon Sumathi! Philosophers and saints are searching for god for centuries…it’s the toughest question mankind is facing….” I argued.<br />He smiled ominously…”On the contrary…it is the easiest question mankind is facing…and the answer lies in your heart.”<br />I am staring at him. My mind is blank now… <br />“Go buddy…! Find the almighty. After all you have a rendezvous with him…best of luck.”<br />He winked at me, started his bike and disappeared into thin air.<br /> <br /><br /><br /> 3<br /><br />This is not fair….THIS IS NOT FAIR….<br />I was frustrated with my life…committed suicide and now, my afterlife is even more frustrating…! Here I am …standing alone and have to find the god to talk to him…damn it…! Its sounding like a treasure hunt…!the worst part is that there are no clues to begin with…!<br />I decided to go to the famous temple in the next street…<br /> <br /> *****************<br />“This god is very powerful…no matter what you wish, he will grant it…” one devotee standing in line is saying to another one.<br />“Of course! I promised to donate Rs1116/-to god if my son gets good EAMCET rank and my son achieved it…I am here to fulfill my promise.”<br />A child is asking his mother” mommy! For how long I have to stand in this queue…! I can’t stand any more…”<br />“Few more hours son! God is testing you your patience. If you pass his test, he will grant your wishes…”his mother is consoling him.<br /><br />Well…I have this advantage at least…being a spirit; you don’t have to stand in a queue and wait. I directly went into the inner temple to see god…<br /><br />I came to this temple many times. Every time when I saw the idol, I felt his holiness spread all around me…but first time in my life or better saying first time after my death I can’t feel anything. I stared at the idol blankly…the god is not here…I can feel it. I came out of the temple in despair…<br /><br />I searched the whole town. I went into every temple, every church, every mosque…I am growing uneasy from time to time…there is something stirring inside me…my heart is trying to tell me something but I am not able to understand it. I came back to the first temple again and sat on the steps.<br />I observed a signboard saying” Take a step towards me…I will take hundred steps towards you…”<br />“You liar…!” I blurted out” I am searching for you like a mad dog…now where are you?”<br />I heard a soft laughter behind me and looked back…an old man is looking at the sky and laughing to himself.<br />“Hey! What’s your problem, old man?” I cried forgetting that I can’t be heard…<br />To my surprise, he looked at me and said “My son! Shall I ask you the same question?”<br />I am baffled….”Can you hear me…?”<br />“Of course”<br />“Can you see me…?”<br />“Shall I describe you…?”<br />“Well…are you another servant of god?”<br />He smiled pleasantly” we are all servants of god son! The difference lies in knowing the fact…!”<br />I thought that he should be a sage, saint or some great man…<br />I am filled with new hope as I sat near him and said” Can you help me?”<br />“No…but I can guide you…”<br />I didn’t understand.<br />“Guide me…? To where…?”<br />He stared at me and said “To your destiny…”<br /> <br /><br /><br /><br /> <br /><br /><br /> 4<br /><br /><br />I felt so relieved after I told him the whole story…<br />“Very interesting….”he said.<br />“Not for me…”I said angrily…<br />He said calmly” you committed suicide…”<br />“Yes…”<br />“Why…?”<br />“I would be very happy to avoid that discussion” I said curtly.<br />“No son! I feel that this is the very reason why god is testing you…tell me”<br /><br />I started uneasily” well… I hated this world. I hated mankind…every one is so dishonest…All I find in this world is corruption, cruelty, cunningness, nepotism…I felt so alone…god didn’t come to my rescue… I was cheated by every body. In each and every person around me all I saw was evil…evil…and in a desperate moment I just took my decision and jumped in front of a running truck…”<br />The old man sat there silently for a long time….then he said” well son! It seems that god has some different opinions about this world…”<br />“I don’t understand…” I said………<br />He smiled and said “let’s take a walk….” <br /><br /> ***************<br /><br />We came out of the temple. The old man pointed out a man…he was the man I saw in the temple who boasted about his son’s EAMCET rank and his promise to god. He is quarrelling with a shopkeeper.<br />“No…! I won’t give you a paisa…why should I? I didn’t ask you to guard my shoes…! You people are robbing our hard earned money…! You will go to hell…”<br /><br />Then I observed the mother and son coming out of temple.” mommy! Can I donate something to this poor old man…he looks so hungry” the child is asking his mother.<br />“Shut up and follow me…we don’t have time for these things” the mother scolded the boy and took him away.<br />The old man said” Man is the craziest creature I ever seen…he believes in the invisible god he doesn’t know but he doesn’t believe his fellowmen…<br />He donates thousands of rupees to god and yet doesn’t give a damn to his hungry fellow beings… he stands in queue for long hours for god’s darshan<br />But he doesn’t have time for charity….”<br /><br /><br /><br /><br /> I am trying to grasp what he is saying….he continued" I hope you understood why you couldn’t find god in this temple…they are not praying god…they are negotiating with god …you give me this; I will donate to your temple this…<br />It is sheer business. You can’t expect god to sit there and listen to their dumb proposals… can you?”<br /><br />I nodded…" Then where is god…?”<br />He smiled softly….” The question is not ‘where is god…?’My son…” he said”it is ‘Who is god…?’ ”<br />“I ….I don’t understand…”<br />“You are in wrong track son…! You have to know who god is…and then you will know automatically where he is…”<br />I shook my head” Ok…who is god…”<br />He said cheerfully “with that question …my son! You reached half of the distance…”<br /><br /><br /><br /> 5<br /> “God is not a supreme government who takes petitions from people and does some favor to them and charging them for that…it is not the right approach to reach the god…”<br />I am becoming impatient. “Hell! Then what’s the right approach…?”<br />The old man spoke cogently“God is meant to be a belief… a belief we believe so ardently….<br /> He is your friend….you confess your sorrows and share your joys with him…<br /> He is your father…you fear him and obey him…..<br /> He is your mother…you ask him to forgive your mistakes…<br /> God is there to control your behavior…To lead your life in the right way…<br /> He is there to give you a sense of security…”<br /><br />We didn’t talk for the next ten minutes…I am thinking about what he just said…….<br />“I understand…” I finally said.<br />“No….you don’t” the old man smiled omniously.<br /> <br /> ***************<br /><br />“Now tell me…” said the old man” in your life, did you ever feel a voice inside you advising you? Forcing you to do something or warning you against something…”<br /><br />“s…some times…”<br />“Well…then you heard god…”<br />“Wwhat..?” I am baffled.<br /> The old man explained…”son! The answer to your quest is so simple and yet so complex…god is always with you …waiting to be found…waiting to be heard… he is in you…he speaks to you…all you have to do is to believe him… to believe his presence in you…<br />I sat there in silence. Sumathi’s words are ringing in my ears…”it is the easiest mankind is facing….and the answer lies in your heart…”<br />The old man said” Son! You said you found evil in every person around you…from now on try to find god in each person…try to find god in yourself…<br />and listen to him….you will live your life happily…”<br />“I reckon it’s too late for that” I said in despair.<br />“No ….its not…”said the old man.” I will give you another chance…but this time don’t end your life in vain…”<br />I am baffled. Suddenly a flash of light appeared before me and I closed my eyes in reflex. An acute pain started in my head. The world around me is spinning.<br /> *****************<br /><br />With great effort I opened my eyes and looked around my surroundings.<br />A man in white coat appeared from nowhere and looked into my eyes and<br />Said” my god! We thought we lost you…!” and called for others.<br />I closed my eyes again. I am finding it very hard to even think…I feel so<br />lethargic…<br />Now I can hear voices around me. Somebody is injecting something into me…<br />The first coherent thought came to me is” I AM ALIVE…!”<br /><br /> <br /><br /> 6<br /><br />Is it a dream……..or did it really happen..?<br />Did my subconscious mind played tricks on me?<br />Did I really talk with god…?<br />“Believe me friend…! You are almost dead. I can’t explain how you made it but now you are out of danger… ”the doctor is saying to me.<br />“Its all god’s grace ….thank him” said an old nurse.<br /><br />I closed my eyes. I don’t care if what happened is real or not…I now realize the truth. I can feel the god in me… I will face the world with his help….<br />I will listen to him in critical times…this time I am not going to end my life in despair. I am going to succeed in my life….I will find my destiny… after all I found the almighty……….<br /><br /><br /><br /><br /> <br /> <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> <br /><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-1521121714019919351?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-32687420852516201362007-04-11T09:50:00.000-07:002007-04-11T10:46:55.221-07:00Boy sees the girl. Girl sees the boy. They talk. They like each other. They become friends. They date. They roam all around city. They like each others company so much. They want it for life time. One of them proposes. They become lovers. They go to their parents and announce proudly that they want to marry. Parents feel very happy. Eventually they marry and then they live happily together.<br /><br />Seems like a fairy tale. Isn't it?? <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">At least</span> in India!!! Here is what happens to this same boy and girl in reality.<br /><br /><br />Boy's father sees photos of some girls. He screens and selects some based on his own criteria.<br />Then its his mother's turn. Depending on the family, others also get a role in this screening process. Same thing happens in girls house.Then there will be a meeting. <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">Of course</span>, its to discuss<br />dowry and other issues by parents rather than to let the boy and girl meet. NO. I should be impartial. The boy and girl talk!( hardly 5 minutes <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">of course</span>). And they are supposed to give their opinion whether they like each other or not! In some families they <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">don't</span> get that chance also.<br /><br />So, then happens the engagement and eventually THE GREAT INDIAN ARRANGED MARRIAGE........ The boy and girl are supposed to live happily ever.........<br /><br />When ever i think of arranged marriage i feel a knot in my <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4">stomach</span>. How can two complete strangers marry each other?? How can they trust each other?? Isn't safe to marry someone you know? Isn't arranged marriage the biggest gamble u ever play in life where <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">ur</span> life is at stake??<br /><br />Whenever i ask these questions i get sneers from my elders."love marriage is not our tradition" they say."we elders know whats best for u..."<br /><br />Oh....really! And whats best for me?? A girl of same cast, some fortune and respectable family background. Isn't this the criteria our elders look when they set matches?. But I don't think<br />any of the above is going to help understand us about the girl. So what elders are looking for is not going to satisfy me. I want to know about the girl who i want to marry. I want to know how she behaves, hows she like. I want to be friends with her first.<br /><br />" Beta, u can always talk to the girl in the phone after the engagement. why? u can even meet her sometimes" one of the elders offer generously.<br /><br />"Thanks. And what if i don't like the girl?What if i decide that i can't imagine living with her? Will u cancel the marriage??"<br />"hows that possible?" with a look of horror in their face they say" the marriage is already fixed"<br /><br />I hope i don't have to explain whats odd with that logic.<br /><br />"son! If arranged marriages are so bad, then how come we couples are all living together?? Aren't we happy??"<br /><br /><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">hmmm</span>.....good question. I can give a hundred replies. Try these........<br /><br />Just because u screwed <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">ur</span> life doesn't mean i <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8">don't</span> have to do so too..............<br /><br />They are working in <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9">India</span> because people here are just <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_10">compromising</span> with life.<br /><br />The male dominating society. I bet there are many women are unhappy about their marriages but could not admit it.<br /><br />The way children are raised in <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_11">India</span>. like love is a sin. "Is this what u give <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">ur</span> parents who raised u?? marrying a woman we doesn't approve of???" is the common question.<br /><br />"Mom. Dad. thank u for raising me. But this is my life and i have basic right to decide with whom i am going to lead it."<br /><br />"But what about the sacrifices we made for u?<br />what about <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13">ur</span> father's health??<br /> how can we show our faces to our relatives??<br />she is not our cast..!!<br /> She trapped u..!!"<br /><br /> GIVE ME A BREAK!!!!!!!!!!<br /><br />Friends. I am not going to tell u that love is divine and something like that. But i can tell u something. Love is not a crime. You have right to choose <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">ur</span> life partner. Don't feel guilty.<br />Try to find <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15">ur</span> soul mate. He/ she may be just around the corner waiting for u. And when u find it, don't let her/him go for any of the silly reasons like above. fight with <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">ur</span> parents. Convince them. <br /><br />I know this takes time. The system of arranged marriages can't be eradicated from this country.<br />But its <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">ur</span> life that counts and don't spoil it for any reason.<br /><br />After all, its <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">ur</span> choice that shapes <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">ur</span> life.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-3268742085251620136?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-7589817427172547252007-03-13T11:57:00.000-07:002007-03-13T12:36:53.294-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_dRLhRTN3I8E/Rfb8sivEknI/AAAAAAAAALI/xIGv4PG2L6A/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041494675056530034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_dRLhRTN3I8E/Rfb8sivEknI/AAAAAAAAALI/xIGv4PG2L6A/s320/images.jpg" border="0" /></a><br /><div>Religion is the thing that confuses me a lot. At a point where logic ends and faith starts, u can't </div><br /><div>argue much. Try to argue and u will hear things like "don't talk like that abt god, its a sin!"</div><br /><div>or "u and ur eccentric ideas, u will certainly go to hell!!". my gosh! Gimme a break!!!!</div><br /><div></div><br /><div>There are many aspects in Hinduism which are beyond my understanding.</div><br /><div>They say God is one, he is omniscient and blah blah.... that's pretty decent. But how come </div><br /><div>the god in tirupathi be more powerful than the same god in the temple at the end of ur street???</div><br /><div>what's the need to travel that much distance, wait in queue for long hours, scolding ur self(as u r not supposed to scold god) and finally come out of temple with a sigh of relief " thank god! It's over!".</div><br /><div>when i ask them "y". they say "God is testing u... by waiting to see him, u r proving ur patience."</div><br /><div>When i say " that's wonderful. Why don't u stand in free darshan queue and prove u r patience by waiting to see him for 50 hours rather than buying 100/- ticket and waiting for 4 hours."</div><br /><div>they simply say" u r talking like a fool". May be...... but i'm a reasonable fool!!!</div><br /><div></div><br /><div>Or when i ask them "Y", The answer they give to me is "kshetra mahatyam"( holiness of the place) and i am lost again.</div><br /><div>Is the mahatyam in god or the place??</div><br /><div></div><br /><div>The power of gods vary depend on the season also!!!</div><br /><div>kaarhika masam - Lord shiva is more powerful</div><br /><div>dhanurmasam - Lord vishnu is more powerful</div><br /><div></div><br /><div>Almost forgot to tell u ........ there are many discounts and rebates available here.</div><br /><div></div><br /><div>Did u offer to come to tirumala if ur wish come true?? Don't u have enough time or money??</div><br /><div>Don't worry!!! Visit Dwaraka tirumala........ God will forgive u!(very convenient.. uh?)</div><br /><div></div><br /><div>Light a lamp( pramida) with 365 threads in it on last day of kaarthika maasam in temple of shiva and u will get the effect of lighting a lamp for a whole year!!!( this is the most hilarious one!)</div><br /><div></div><br /><div>I know some of these silly rules are introduced for our convenience and not a part of ancient hinduism. But what i want to highlight is the mentality of the people who always look for short cuts. </div><br /><div></div><br /><div>I know i will never stop if i continue like this. Thats why i stop here. I have Lots of my eccentric feelings to tell u. I will tell u more in my next post. </div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-758981742717254725?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-14835875942354867912007-03-12T00:00:00.000-07:002007-03-12T11:54:35.536-07:00Recently, my friend and me went to a movie. We got the tickets and waiting outside...suddenly we heard some agitation in adjascent hall. We went to see what it was.<br /><br />A group of people were beating a man severely... he is pleading mercy. But there were no sign of<br />mercy in their eyes... they were scolding him severely... they also smashed him with a cycle.<br /><br />We didnt understand what was the crime committed by that man. I asked a man there and<br />strartled by his answer. The victim there commented negatively about a mega hero's movie. <br /><br />What was even more surprising is the response of my friend..."adi guruvu gaari power ante..."<br />(thats the power of our boss). I started arguing with him and in no time I realised its no use.<br /><br />I dont understand these fan(atic)s. Everybody knows that the movie was average, even if its not, everybody is entitled to his own opinion... its a basic right to have opinion.. isn't it??<br />just bcoz he said that movie was bad, u cant beat him to death. but, if my educated friends are supporting this, how can I except the hardcore fans to behave better??<br /><br />Sometimes I get this weird feeling that these guys are fanatics, not fans....<br /><br />So what do u say?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-1483587594235486791?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4151627028758528792.post-27959874103560376012007-03-09T21:07:00.000-08:002007-03-09T22:35:28.860-08:00i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">don't</span> know why i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">don't</span> get these ideas. until i saw my bro create his blog, i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">didn't</span> get this simple idea for my self. Thanks brother for inspiring me!<br /><br />i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">didn't</span> exactly decided what types of topics i would post. I told u <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">naa</span>... i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">don't</span> get ideas...<br />but i will post any way.... whatever crap i could think of......<br /><br />as the title suggests, its an <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">eccentric's</span> diary.... so my ideas and opinions will be wild and crazy.<br />so <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">don't</span> mind. even if u mind, i <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">don't</span> care.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4151627028758528792-2795987410356037601?l=aneccentricsdiary.blogspot.com' alt='' /></div>San .Dhttp://www.blogger.com/profile/10397651107731024589noreply@blogger.com0